Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6359 K.2022/9163

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan ‘’Basit Yargılama Usulü’’ başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ‘’Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.’’ şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulüne göre verilen karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine karar kaldırılarak genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın alkollü olması sebebiyle aracına aldığı taksi şoförü tanık ... ile birlikte kendisinin sevk ve idaresindeki araçla bir benzin istasyonuna kadar geldikleri, burada şoför koltuğuna tanığın geçtiği, tanığın sevk ve idaresindeyken gerçekleşen maddi hasarlı trafik kazası sonrası kolluk kuvvetlerince yapılan takipte aracın park halinde ve şoför koltuğunda sanık, yolcu koltuğunda tanık olduğu halde yakalandığı, tanığın aynı gün sıcağı sıcağına alınan beyanında aracı bir süre sanığın da kullandığını doğruladığı, kolluk kuvvetlerince yapılan ölçümde sanığın güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 3,16 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin suçun oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen herhangi bir nedene dayanmayan temyiz sebeplerinin reddine ancak;

Mahkemece verilen 06.10.2015 tarih, 2015/113 esas 2015/413 karar sayılı hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen 5 ay 25 gün hapis cezasının TCK’nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken tekerürre esas alınan ilam bilgilerinin gösterilmeyerek sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğine karar verilmemesi nedeniyle sanığın kazanılmış hakkı oluştuğundan, 06.10.2015 tarihli hükmün infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hüküm fıkrasının (5) numaralı paragrafından sonra gelmek üzere bir paragraf eklenerek "06.10.2015 tarih, 2015/113 esas 2015/413 karar sayılı hükmün yalnıza sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi dikkate alınarak, sanığın adli sicil kaydında bulunan ...