Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6378 K.2023/2550

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 18.09.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 17.08.2016-05.10.2016 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu bulunan davacı hakkında yürütülen soruşturma sonunda takipsizlik kararı verildiğinden bahisle davacının manevi zararlarının tazmini için 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir. 2. Davalı vekili 26.09.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süre içerisinde açılıp açılmadığının mahkemece re’sen incelenmesi gerektiğini, istenilen manevi tazminatın yüksek olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2017 tarihli ve 2017/154 Esas, 2017/144 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/387 Esas, 2019/283 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ... davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen manevi tazminatın hakkaniyete aykırı ve yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme gerekçesinde "... davacıya isnat olunan suçlamanın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üyelik olduğu, bu kapsamdaki dosyaların toplum tarafından algılanış şekli itibariyle bu suçlama sebebiyle yargılanan kişilerin toplum nazarında diğer suçlara göre daha itibarsız hale geldiği, davacının çok uzun yıllar adliye gibi önemli bir kurumda memur olarak görev yaptığı dikkate alındığında bu suçlama dolayısıyla duyacağı manevi ıstırabın daha fazla olacağı görülmekle;

davacının konumu, tutuklu kaldığı süre, tutuklu bulunduğu suçun niteliği, hakkındaki takipsizlik kararının dayanağı ile hak ve nesafet kuralları dikkate alınarak davacının sebepsiz zenginleşmesine de imkan vermeyecek şekilde manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın taleple bağlılık ilkesi gereği dava dilekçesinde belirtildiği şekilde dava tarihi olan 18.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 694 sayılı KHK düzenlenen CMK 142/9 maddesi uyarınca davacı lehine nispi avukatlık ücretine hükmedilmesine,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.03.2007 tarih ve 2007/2-63 sayılı kararı nazara alınarak kısmen reddedilen talep sebebiyle davalı ... vekili lehine avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilerek aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen manevi tazminat miktarı 5.000,00 TL şeklinde, vekalet ücreti ise; 770,00 TL şeklinde düzeltilerek esastan ret kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Sinop Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/1229 sayılı soruşturma dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 18.08.2016-05.10.2016 tarihleri arasında 48 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yürütülen soruştuma sonunda davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 28.06.2017 tarihinde davacıya teliğ edildiği, gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, süresinde açıldığı kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarının, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin edildiği anlaşıldığından manevi tazminat miktarına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/387 Esas, 2019/283 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,