Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6525 K.2023/3591

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 16.04.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 03.10.2017-08.12.2017 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kalan davacı hakkında yapılan yargılama sonunda beraat kararı verildiğinden bahisle davacının maddi ve manevi zararlarının tazmini için 150.000,00 TL maddi, 660.000,00 TL manevi tazminatın 03.10.2017 tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 26.06.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süre içerisinde yetkili mahkemede açılıp açılmadığının mahkemece re’sen incelenmesi gerektiğini, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak davacı hakkında birden fazla dava açılıp açılmadığının tespitinin gerektiğini, istenilen manevi tazminatın yüksek olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2018 tarihli ve 2018/219 Esas, 2018/566 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2019/462 Esas, 2019/863 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2021 tarih, 2019/50199 sayılı tebliğnamesi ile karara karşı başvurulan temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; öğretmen olan davacının tutukluluk süresince alamadığı ek ders ücretinin, cezaevinde yaptığı harcamaların, yakınlarının kendisini ziyaret sebebiyle yaptıkları yol masraflarının, borçlanması sebebiyle uğradığı zararın, çektiği kredi bedelinin, telefonunun tahliye tarihinde iade edilmemesi nedeniyle yeni telefon almak zorunda kalması nedeniyle telefon bedelinin de maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiği ile hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme gerekçesinde "...

Davacı ...'un "silahlı terör örgütüne üye olmak" suçundan 03/12/2017 tarihinde göz altına alındığı, Antalya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 16/10/2017 tarih ve 2017/794 sorgu sayılı kararı ile atılı suçtan tutuklandığı, Antalya 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/12/2017 tarih ve 2017/7477 değişik iş sayılı kararı ile adli kontrol ile serbest bırakıldığı ve yapılan soruşturma sonucunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2018 tarih ve 2017/80091 soruşturma, 2018/3002 karar sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın davacının eşine tebliğ edildiği, davanın süresi içinde açıldığı,

davacının tekrar mesleğe iade edildiği, avukatlık ücreti ile ilgili herhangi bir belge ibraz edilmediği, açığa alınmadan önceki mevcut ders programına göre (03/10/2017 - 08/12/2017) tarihleri arasında toplam 2.085,10 TL ek ders ücretine hak kazandığı, kesilen 3/1 maaş kesintisinin daha sonra ödendiği,

davacının maddi tazminat talebine ilişkin diğer taleplerinin ise tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceğinden buna ilişkintaleplerin reddi gerekmiş, davacının ek ders ücreti ile ilgili maddi kaybının 2.085,10 TL olduğu da dikkate alınarak bu miktar maddi tazminat ile gözaltında ve tutuklu kaldığı süre, davacının sosyal ve ekonomik durumu, tutuklanmasına neden olunan olayın oluş tarzı, tutuklandığı suçun niteliği dikkate alınarak,

zenginleşme sonucu doğurmayacak hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak 5.000,00 TL'nin manevi tazminat olmak üzere toplam 7.085,10TL tazminatın gözaltı tarihi olan 03/10/2017 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir. " denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen manevi tazminat miktarı 10.000,00 TL şeklinde, vekalet ücreti ise; 1.200,00 TL şeklinde düzeltilerek esastan ret kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/80091 sayılı soruşturma dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 03.10.2017-08.12.2017 tarihleri arasında 66 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonucunda davacı hakkında 15.01.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın davacıya tebliği üzerine kesinleştiği, gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, süresinde açıldığı ve yasal koşulların gerçekleştiği anlaşılmıştır.

1.Tutuklu kaldığı süreçte öğretmen olan davacının maaşının sonradan tamamen ödenmiş olması ve ek ders kayıpları gibi ücretlerin muhtemel zarar kapsamında değerlendirilebileceğinden maddi tazminat kapsamına alınmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Davacının cezaevinde yaptığı harcamaların, yakınlarının kendisini ziyaret sebebiyle yaptıkları yol masraflarının, borçlanması sebebiyle uğradığı zararın, çektiği kredi bedelinin, telefonunun tahliye tarihinde iade edilmemesi nedeniyle yeni telefon almak zorunda kalması nedeniyle alınan yeni telefon bedelinin de koruma tedbirleri sebebiyle tazminat davası kapsamından talep edilebilecek gerçek zarar kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından bu kalemler sebebiyle maddi tazminata hükmedilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3.Davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarının, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına ve tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin edildiği anlaşıldığından davacının hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğuna yönelik temyiz sebebi de yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2019/462 Esas, 2019/863 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,