Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6586 K.2023/871

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.09.2018 tarihli ve 2017/3374 Esas, 2018/1827 Karar sayılı ek kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 07.12.2010 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının 05.11.2007 tarihinde maruz kaldığı trafik kazası sebebiyle zarara uğradığını ancak ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma ve ... Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sırasında kazaya sebep olan aracın trafik kaydına resen ihtiyati tedbir konulması gerekirken konulmaması sebebiyle aracın üçüncü şahıslara devredildiğini ve davacının zarara uğradığından bahisle kazaya sebebiyet veren şahıs hakkında açtıkları tazminat davasına ... Bakanlığı'nın da dahil edilip söz konusu dosyayla birleştirilerek davacının uğradığı 6.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili davacıya ödenmesini talep etmiştir.

2. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/498 Esas, 2015/38 Karar sayılı kararıyla davacı tarafın ... Bakanlığı aleyhine açmış olduğu davaya dayanak olarak, gerek ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma dosyasında ve gerekse ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/156 Esas ve 2008/83 karar sayılı dosyası üzerinden yürütülen kamu davası sırasında, kazaya karışan aracın trafik kaydı üzerine ihtiyati tedbir konulmadığı ve aracın kazadan sonra devredilmesi üzerine, açmış oldukları dava sonucu verilecek tazminat kararını uygulama ve alacaklarını tahsil etme imkanından mahrum kaldıklarını gösterdiği, başka bir ifadeyle soruşturmayı yürüten Cumhuriyet savcısının ve kamu davasına bakan hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayanıldığı,

bu durumda, açılan davaya, 6110 sayılı Kanunun Geçici 2/2, 2802 sayılı Kanunun 93/A maddeleri geregince, Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere görevsizlik kararı verilmiştir.

3.Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 03.12.2015 tarih, 2015/84 Esas, 2015/86 Karar sayılı kararıyla 6545 sayılı Kanunun 70. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca suç soruşturması veya kovuşturması sırasında yapılan her türlü işlem ve alınan kararlarla ilgili olarak hakimler ve Cumhuriyet savcıları hakkında açılan davaların Ağır Ceza Mahkemelerinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

4. Davalı vekili 02.01.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde olup olmadığının araştırılması gerektiğini ve davanın haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

5. ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2017 tarih, 2016/343 Esas, 2017/228 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

6. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 20.09.2018 tarih, 2017/3374 Esas, 2018/1827 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

7. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.11.2018 tarih, 2017/3374 Esas, 2018/1827 Karar sayılı ek kararı ile davacı vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin hükmün kesin olmasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

8. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2021 tarih, 2018/106969 sayılı tebliğnamesi ile ek kararın onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; tazminat koşullarının oluştuğundan davanın reddine karar verilmesinin ve yine temyiz talebinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Koruma tedbirlerine dayalı tazminat davalarının niteliği itibariyle yargılama sırasında sadece 5271 sayılı Kanun'un uygulanması halinde, adil ve hukuka uygun kararlar verilebilmesi ve ilgilerin zararlarının karşılanması hususunda bir kısım sorunların ortaya çıkabilecek olmasından dolayı bu davalarda esas olarak 5271 sayılı Kanun uygulanmakla birlikte, bu Kanunda düzenlenmeyen hususlarda, 6100 sayılı Kanundaki düzenlemeler uygulanmaktadır.

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının miktar itibari ile temyiz edilebilir olup olmadığı 6100 sayılı Kanun hükümleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmektedir. Buna göre, miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Bu açıklamalar çerçevesinde, karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 47.530 TL olduğu ve hakim ve Cumhuriyet savcılarının fiillerinden dolayı zarara uğradığı iddia eden davacının 6.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddi nedeniyle reddedilen toplam 26.000,00 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin oluğu görülmekle, davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.11.2018 tarih, 2017/3374 Esas, 2018/1827 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,