Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6608 K.2023/267

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 17.04.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 23.07.2017 tarihinde gözaltına alındığını, 24.07.2017 tarihinde tutuklandığını, 01.02.2018 tarihinde tahliye edildiği ve hakkında beraat kararı verildiği, haksız olarak tutuklu kaldığı günler için asgari ücret üzerinden hesap yapılarak 8.999,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 02.05.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın tazminata esas dosyanın kesinleşmesinden itibaren 3 aylık sürede açılması gerektiğinden bu hususun araştırılarak reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı vekilinin vekaletnamesinin özel yetkili vekaletname olması gerektiğini, davanın davacının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesinde açılması gerektiğini, derdest dosya araştırması yapılması gerektiğini, dava açmak için kanunda belirlenen koşulların oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarların fahiş olduğunu, öne sürmüştür.

3. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2018/196 Esas, 2018/252 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 01.11.2018 tarihli ve 2018/2635 Esas, 2018/2623 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddini talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; 1.Hükmedilen maddi tazminatın eksik olduğuna zira maddi tazminat bakımından istinaf merci 9.244,56 olarak hesaplanmasına rağmen 8.999 TL olarak verilmemesi gerektiğine, 2. Hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, 3.Hükmedilen vekalet ücretinin daha fazla olması gerektiğine, ilişkindir

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas ...

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/286 Esas – 2018/33 Karar sayılı dava dosyasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yargılandığı, 23.07.2017 – 01.02.2018 tarihleri arasında 193 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.02.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında başkaca derdest dosya bulunmadığı, tutuklu kaldığı sürelerin infaz edildiği,

davacı vekilinin dava dilekçesinde maddi tazminatın asgari ücret üzerinden hesaplanmasını talep ettiği belirlenerek, 8.361,48 TL maddi 16.800,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, maddi tazminatın eksik hesaplandığı, davacının tutuklu kaldığı sürelerin asgari ücret üzerinden hesap yapıldığında 9.244,56 TL olarak bulunduğu ancak davacının talebi 8.999,00 TL olması nedeni ile maddi tazminatın 8.999,00 TL'ye yükseltilmesi gerektiği ve buna göre değişen vekalet ücretinin 3.095,88 TL olması gerektiğinden, bu kısımların düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/286 Esas – 2018/33 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 23.07.2017 – 01.02.2018 tarihleri arasında 193 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.02.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden 1. Hükmedilen maddi tazminat yönünden Davacının dava dilekçesinde maddi tazminatı 8.999,00 TL talep ettiği, ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi sonucunda istinaf merci gözaltı ve tutuklu kaldığı süreler için asgari ücret üzerinden hesap yaparak 9.244,56 TL olarak belirlediği ancak davacının talebi gereği taleple bağlı kalınarak maddi tazminatı belirlemesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Hükmedilen vekalet ücreti yönünden 01.02.2018 tarihli 7078 sayılı Kanunun 139 uncu maddesi ile aynen kabul edilen düzenleme ile değişik, 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin 9 uncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu göre davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden hükmedilen manevi tazminat miktarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 01.11.2018 tarihli ve 2018/2635 Esas, 2018/2623 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,