Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6649 K.2023/384

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 17.04.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; komiser yardımcısı olan müvekkilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 05.09.2007 tarihinde tutuklandığını, 20.02.2008 tarihinde tahliye edildiği ve hakkında beraat kararı verildiği, haksız olarak tutuklu kaldığı günler için 300.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminata tahliye tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 30.10.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, tazminata esas dosyanın kesinleşmesinden itibaren 3 aylık sürede açılması gerektiğinden bu hususun araştırılarak reddine karar verilmesi gerektiğini, davanın yetkili mahkemede açılıp açılmadığı hususunun araştırılması gerektiğini, davacının zararını belgelendirmesi gerektiğini, davacının kendi kusurlu hareketi nedeni ile tutuklanmasına neden olduğundan tazminat hakkı bulunmadığını, talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarının fazla olduğunu, mükerrer dava açılıp açılmadığı hususunun araştırılması gerektiğini, faiz talebinin ve vekalet ücreti talebinin yasal dayanağı bulunmadığından reddi gerektiğini, öne sürmüştür.

3. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2017 tarihli ve 2017/238 Esas, 2017/271 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 12.04.2019 tarihli ve 2018/600 Esas, 2019/1511 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddini talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; Tutuklanmasından 6 yıl sonra tutuklu kaldığı sürelerin mahsup edilmiş olmasının tazminata engel olmadığından maddi tazminat talebin kabul edilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, ilişkindir

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas ...

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/220 Esas – 2016/234 Karar sayılı dava dosyasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yargılandığı, 05.09.2007 – 20.02.2008 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 05.10.2016 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında başkaca derdest dosya bulunmadığı, tutuklu kaldığı sürelerin infaz edildiği, davacının tutuklu kaldığı tüm sürelerin ...

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/463 Esas 2012/165 Karar sayılı kararı ile 14.03.2014 tarihinde mahsup edildiği belirlenerek, maddi tazminat talebinin reddine, 600,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturanVan 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/220 Esas – 2016/234 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 05.09.2007 – 20.02.2008 tarihleri arasında 168 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 05.10.2016 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden; Mahsup hususunun tazminata engel olmayacağına yönelik talebi yönünden;

5271 sayılı Kanunun 144 üncü maddesinin 1 nolu fıkrasının a bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak, mahsup edilen sürenin hükmolunacak manevi tazminat miktarının tayininde dikkate alınması gerektiği nazara alındığında, davacının tutuklu kaldığı sürelerin 14.03.2014 tarih ...

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/463 Esas 2012/165 Karar sayılı kararı ile mahsup edildiği anlaşıldığından, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 12.04.2019 tarihli ve 2018/600 Esas, 2019/1511 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,