Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6705 K.2025/5184

verilen mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1,

53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın olası kastla hareket ettiğine, sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, bilinçli taksir artırımının daha fazla olması gerektiğine, raporların elverişsiz ve çelişkili olduğuna, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; bilinçli taksir uygulamasının hatalı olduğuna, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanığın olay günü 250 promil alkollü olduğu halde idaresindeki aracı ile ... Caddesi Kızılay Kavşak istikametinde seyir halindeyken, mağdur ...'e çarparak 100 metre aracın üzerinde götürdükten sonra yol kenarında park halindeki araca çarparak aracının üzerinde bulunan ...'i fırlatarak ölmesine asli kusurlu olarak neden olduğu kabul edilmiş, sanığın TCK'nın 85/1. Maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, kaza esnasında sanığın yüksek derecede alkollü olması nedeniyle TCK'nın 22/3. Maddesi uygulanmıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, ...'in kesin ölüm nedeninin belirlenmesi ve ölümünün geçirdiği trafik kazası neticesinde gerçekleşip gerçekleşmediğine dair herhangi bir araştırma yapılmadan eksik soruşturmayla sanık hakkında hüküm kurulması, ölenin annesi ...'in katılma talebinin karara bağlanmaması, ölenin kardeşleri ... ve ...'in ise davaya katılma taleplerinin reddine karar verilmesi, yine ölenin gayri resmi eşi olduğu beyan edilen ..., çocukları ... ve ... ile ölenin kardeşleri ... ,..., ..., ...'in davaya katılma talepleri ile ilgili bir karar verilmemesi,

temel cezanın 3 yıl hapis olarak tayini ile eksik cezaya hükmolunması hususları usul ve yasaya aykırı görülerek duruşma açılmasına karar verilmiş, adı geçenlerin davaya katılmasına karar verilerek istinaf başvuruları incelenmiş, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 19/11/2018 tarihli raporunda kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı çok sayıda ekstremite ve pelvis kırıklarıyla birlikte beyin kanaması beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğu,

kişinin 04.11.2014 tarihinde maruz kaldığı trafik kazasına bağlı yaralanmasıyla ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun oy birliği ile mütalaa edildiği, oluşa uygun kabul edilen ve birbirini teyit eden bilirkişi raporlarına göre, sanık ...'ün, sevk ve idaresindeki otomobil ile 2.50 promil alkollü olduğu halde seyir halinde iken istikametine göre sağ tarafında kavşak başından kaplamaya girerek geçiş yapan yayaya geçiş hakkını vermeyerek çarpışmanın meydana gelmesine sebebiyet verdiği, yola gereken dikkatini vermediği geçiş yapan yayaya karşı zamanında etkili tedbir almadığı,

meskun mahal şartlarına göre süratli seyrettiği dikkatsizce ve kontrolsüz bir şekilde araç kullandığı olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile gerçekleşen kazada asli kusurlu olduğu, ölen yaya ...'in kaplama içerisindeki araçların hız ve mesafesini dikkate alarak kontrollü ve tedbirli bir şekilde geçiş yapması gerekirken, gelen aracın hız ve mesafesini dikkate almadığı,

kendi ... güvenliğini tehlikeye düşürdüğü gelen araca karşı korunma tedbiri almadığı olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile gerçekleşen kazada tali kusurlu olduğu kabul edilmiş, tanık ...'nün soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan ifadelerinde ölenin bindikleri ticari taksinin hangi kapısından indiği hususunda çelişkili açıklamalarının da raporda irdelenmesine göre kusurun derecesine etki etmeyeceği kabul edilmiş, bu şekilde sanığın eyleminin sübut bulduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1, 22/3.

Maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,