Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6822 K.2022/3012

.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 11.12.2018 tarihli, 2017/2490 Esas, 2018/3068 Karar sayılı "İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2017 tarih, 2017/121 Esas, 2017/188 Karar sayılı kararının kaldırılarak, davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.000 TL maddi, 6.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" ilişkin karar davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 47.530 TL olduğu ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 14.10.2016 – 25.01.2017 tarihleri arasında 103 gün tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 10.000 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Davacı vekilinin 11.12.2018 tarihli süre tutum dilekçesinde hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğunu gerekçe göstererek temyiz isteminde bulunması nedeniyle tebliğnamedeki temyiz isteminin gerekçe içermemesi nedeniyle reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiş olup, davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek, hükmedilen manevi tazminat miktarına yönelik yapılan incelemede;

Tazminat talebinin dayanağı olan Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/278 Esas – 2017/55 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 14.10.2016 – 25.01.2017 tarihleri arasında 103 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17.03.2017 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 4.000 TL maddi 100.000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 4.000 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılıp, ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak, 4.000 maddi, 6.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak şekilde eksik manevi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 11.12.2018 tarihli, 2017/2490 Esas, 2018/3068 Karar sayılı "davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA;

.