Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/684 K.2024/136

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2015/456 Esas, 2016/431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.12.2020 tarihli, 2016/392064 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü "Sanığın savunması, tanığın beyanı, bilirkişi raporu, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün yazısı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmiştir."

2. Sanığın, hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olarak yürütülen soruşturma kapsamında hırsızlık suçunun müştekisi ile birlikte yaşadıkları ikametgâhtan polis nezaretinde eşyalarını aldığı sırada üç adet kılıç bulunduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık savunmasında, Suriye'den getirdiği suça konu kılıçların dedesinden yadigâr kaldığını beyan etmiştir.

4. Dosya kapsamında mevcut arkeolog bilirkişi raporunda, kılıçların 2863 sayılı Kanun kapsamında etnoğrafik eser oldukları, yurt içinde alım, satım ve devirlerinin serbest olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

2863 sayılı Kanunun 23/a maddesinde, korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıklarının örnekleme yoluyla sayıldığı, sayılanlar içerisinde, “halkın sosyal hayatını yansıtan insan yapısı ... ve gereçler dahil, bilim, din ve mihaniki sanatlarla ilgili etnoğrafik nitelikteki kültür varlıkları” nın da yer aldığı, 2863 sayılı Kanunun 23/a maddesi kapsamında korunması gerekli değer taşıyan tüm kültür ve tabiat varlıkları gibi etnoğrafik nitelikteki kültür varlıklarının da tasnif ve tescile tabi olduğu,

tasnif ve tescile tabi olmayan varlıkların zaten 2863 sayılı Kanun'un konusu dışında kaldığı ve bunlar üzerinde serbestçe tasarrufta bulunulabileceği, anılan Kanun kapsamına giren kültür ve tabiat varlıklarının bulundurulmasının, alınıp satılmasının ise serbest olmayıp, kanun ve yönetmeliklerde düzenlenen birtakım koşulların gerçekleşmesine bağlı bulunduğu;

Korunması Gerekli Taşınır Kültür ve Tabiat Varlıklarının Tasnifi, Tescili ve Müzelere Alınmaları Hakkında Yönetmeliğin 10/1. maddesine göre, 2863 sayılı Kanunun 25/1. maddesi uyarınca tasnif ve tescile tabi tutulan korunması gerekli etnoğrafik nitelikteki kültür varlıklarından, “müzelere alınması gerekli görülmeyenler” ile “bu nitelikte olup da sahiplerince müzelere satılmak istenmeyen” taşınır kültür varlıklarının, “Tescile Tabi Taşınır Kültür ve Tabiat Varlığı Belgesi” düzenlenerek iade edileceği, belirtilen şekilde sahiplerine iade olunan etnoğrafik nitelikteki kültür varlıklarının hukuka uygun olarak bulundurulmasının mümkün olduğu,

dolayısıyla, 2863 sayılı Kanun'un 24/2 nci maddesinde yer alan, “etnoğrafik mahiyetteki kültür varlıklarının yurt içinde alımı, satımı ve devri serbesttir” cümlesinin tek başına değil, kanunun bütünü ve kanuna dayanılarak çıkartılan yönetmeliklerdeki düzenlemeler birlikte değerlendirilmek suretiyle yorumlanması gerektiği;

Bu çerçevede somut olay ele alındığında; dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporunda, suça konu kılıçların 2863 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi kapsamında etnoğrafik nitelikte kültür varlığı niteliği taşıdığının belirtildiği, sanığın da savunmasında, kılıçların dedesinden kaldığını beyan ettiği anlaşılmakla; sanığın, 2863 sayılı Kanun'un 70 inci maddesi uyarınca “kültür varlığı bulundurma” suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile beraate dair hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2015/456 Esas, 2016/431 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,