KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/6878 E., 2022/4055 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü, saat 21:30 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatmanın olmadığı, 10 m genişliğinde, 2 şeritli, bölünmüş, düz, 3 m genişliğinde emniyet şeridinin bulunduğu, kaza noktasına 200 m uzaklıkta iki yönlü yol levhası olduğu, yol üzerinde sabitlenmiş dubaların olduğu, asfalt yolda ... sevk ve idaresindeki otomobili ile Çankırı istikametinden Ankara istikametine yol yapımı sebebiyle tek şeride düşürülüp dubalarla ayrılan yolun çalışmanın bitmesi ile çift şeritli olarak trafiğe açıldığı, ancak yol yapım çalışması nedeniyle çift yönlü yol ve azami hız limiti 50 km olan tabelanın çalışmanın bitmesine rağmen yoldan kaldırılmadığı,
...‘un yolun sağ şeridinde seyir halinde iken kaza mahallindeki kontrolsüz kavşağa geliğinde Selimiye Caddesine dönmek için sola doğru manevra yaptığı esnada otomobilinin sol ön yan tarafına aynı istikamette, yolun dubalarla ayrılmış sol şeridinde arkasında seyir halinde olan sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetin sağ ön ve yan tarafıyla çarpması ile 25 metre fren izi bırakarak durması sonucunda sanığın asli kusurlu olarak ...'un aracında yolcu olarak bulunan katılan ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;
Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin olay tarihli raporunda katılandaki yaralanmanın sol bölgede subjektif ağrı şeklinde tanımlanması ve katılanın bozma öncesi yapılan yargılamada 27/10/2014 tarihli celsede kaza nedeni ile yaralandığını beyan etmesi karşısında; sanığın üzerine atılı suç bakımından mahkumiyeti yerine, eksik inceleme sonucu yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/6878, K. 2022/4055, 25 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama