Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7031 K.2023/674

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 24.02.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; kamuoyunda '...

Fuhuş ve Askeri Casusluk Davası' olarak bilinen davada hâkim ve savcıların kasıtlı eylemleri nedeniyle yargılandığını, evinde arama yapıldığını, yargılama sürecindeki masrafları, avukatlık ücreti, istifaya zorlandığı dönemde kıdemli üst teğmen olup, rütbe kaybı nedeniyle doğan maaş farkı alacağı, ...'tan doğan hak kayıpları, işsiz olarak geçirdiği sürelerdeki kayıpları, yine bu süreçte yaşadığı mağduriyetler, maruz bırakıldığı travmatik ve yıkıcı manevi sonuçlar, ortaya çıkan ... problemleri,

TSK ve Milli Savunma Bakanlığı içinde yerleşen FETÖ/PDY mensubu amir ve üstlerinin tasfiye amaçlı baskı ve yıldırmaları sonucunda meslekten ayrılmak zorunda bırakılması dikkate alınarak 5.840,00 TL maddî tazminat, 200.000,00 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 15.03.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2017 tarihli ve 2017/85 Esas, 2017/531 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2018/1487 Esas, 2019/1157 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.10.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri 1.Maddi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine,

2.Hâkim ve savcıların kasıtlı hareket ettiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının olay nedeniyle herhangi bir maddi kaybının olmadığı sonucuna varılarak maddi tazminat talebinin reddine, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas sayılı dosyasından yapılan yargılama sürecinde yaşanılan acı ve üzüntünün derecesi, davacının sosyal çevresinde zedelenen onuru, sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, olayın cereyan tarzı dikkate alınarak hak ve nesafet kurallarına uygun olduğu değerlendirilen 6.000,00 TL manevi tazminatın, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesince kabul edilmesiyle iddianamenin alenileştiği tarih olan 13.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... Hazinesinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen maddi tazminat talebinin reddi kararında bir isabetsizlik görülmemiş, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas, 2016/37 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının devletin güvenliğine ilişkin gizli belgeleri temin etme, suç işlemek amacı ile kurulan örgüte üye olmak ve kişisel verileri kaydetmek suçlarından yargılandığı, yapılan yargılama üzerine 26.02.2016 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 21.10.2016 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

1.Maddi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Davacının terfi edememesi, ... kesintilerinin olması, ... emeklilik hakları, yol, yemek ve konaklama masrafları sebepleriyle uğradığı maddi tazminat talebinin 5271 sayılı Kanun'un 141 inci ve devamı maddeleri gereğince hesaplanması gereken maddi zarar kapsamında olmadığından bu hususlara ilişkin olarak maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

29.05.1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken vekalet ücretinin, yargılama giderleri kapsamında olduğu ve asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağı, maktu vekalet ücretini aşan ve serbest meslek makbuzu ile ispatlanan kısmın ise davacı ile avukatı arasındaki hukuki ilişkiye dayandığı, bu nedenle koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği dikkate alınarak davacı vekilinin vekalet ücreti talebinin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Hâkim ve savcıların kasıtlı hareket ettiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Soruşturmayı ve kovuşturmayı yürüten hâkim ve Cumhuriyet savcıları hakkında 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tazminata hükmedebilmek için hâkim veya Cumhuriyet savcısının icrai olarak görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi ve bu suretle de görevi kötüye kullandıklarının bir yargı kararı ile tespit edilmiş olmasının gerektiği, davacı vekili ilgili hâkim ve savcılar hakkında yürütülen bir kovuşturmanın olduğunu beyan etmiş ise de sonuç olarak kesin hüküm halini almış herhangi bir yargı kararı bulunmadığı, bu itibarla davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2018/1487 Esas, 2019/1157 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,