Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/704 K.2023/5861

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin,09.06.2016 tarihli ve 2016/262 Esas, 2016/578 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Verilen kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkin.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü.

"Her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın savunmasında dava konusu yer üzerinde bulunan konteynırı 13-14 yıl önce koyduğunu beyan ettiği, sanığın bu savunmasının tanıklar ..., ... ve ... tarafından da doğrulandığı, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/34 Esas, 2010/117 Karar sayılı dosyası incelendiğinde bu dosyanın dava dosyasındaki konteynere ilişkin olmayıp beton zemin üzerine yapılan ev inşasına ilişkin olduğunun ve bu dosyada yapılan keşifte dava konusu yerde konteyner bulunduğundan bahsedilmediğinin anlaşıldığı,

fakat bahsedilmemesinin bulunmadığı yönünde yorumlanamayacağı, sanığın savunmasının aksi yönde dava konusu konteynerin İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/34 Esas, 2010/117 Karar sayılı dosyasında yapılan keşiften sonra konulduğu yönünde dosyada delil bulunmaması nedeni ile "şüpheden sanık yararlanır" genel prensibi de dikkate alınarak üzerine atılı suçu işlediği sabit olmayan sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir." denmiştir.

B. Sanık savunmasında; "Üzerime atılı suçlamayı anladım. Dava konusu yeri 15 yıl önce satın aldık. Satın aldığımda sit alanı olduğunu bilmiyordum. Daha sonra hakkımda açılan davalar nedeni ile sit alanı olduğunu öğrendim. Davaya konu konteynırı yaklaşık 13-14 sene önce koydum . Bu nedenle yargılandım. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Mahkeme 06/05/2016 tarihinde fen, inşaat ve arkeolog bilirkişiler eşliğinde keşfe gitmiş keşif akabinde bilirkişilerce rapor tanzim edilmiştir.

IV. GEREKÇE

İzmir ili, Seferihisar ilçesi, ...

Mahallesi, I. derece arkeolojik sit alanı içerisinde bulunan Teos Antik Kenti sınırları içerisinde kalan sanığa ait 85 ada 22 parsel üzerinde izinsiz konteyner yapı yapıldığı iddiasıyla sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece keşif yapıldığı, keşif akabinde alınan 18.05.2016 tarihli mimar bilirkişi raporunda suça konu konteynerin bina vasfında olduğunun, ruhsata tabi olmasına rağmen ruhsatsız ve kaçak yapıldığının ve dava konusu yerin eski hale getirilmediğinin belirtildiği,

09.05.2016 tarihli arkeolog bilirkişi raporunda suça konu müdahalenin 2863 sayılı Kanun kapsamında aykırılık teşkil ettiğini beyan ettiği, mahkemece dava konusu konteynerin İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/34 Esas 2010/117 Karar sayılı dosyasında yapılan keşiften sonra konulduğuna dair delil bulunmaması sebebiyle sanık hakkında beraat kararı verdiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında aynı yere ilişkin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.02.2005 tarihli iddianamesiyle kamu davası açıldığı, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.05.2010 tarih 2010/34 Esas 2010/117 Karar sayılı dosyası ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, sanığın yapılan yargılamada eylemin hukuka aykırılığı tespit edilerek cezalandırılmasına karar verildiği ve bu karar kesinleştiği halde beton zemini muhafaza edip üzerine konteyner koymak suretiyle kullanmaya devam etmesinin yeni bir suç oluşturduğu ve bu nedenle sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin,09.06.2016 tarihli ve 2016/262 Esas, 2016/578 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,