Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7055 K.2024/7243

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan düzeltilerek onama görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri; Suça konu alanda herhangi bir fiziki müdahalesi bulunmadığına, savunmalarında suça konu alanı kendisinin ekmediğin, beyan ettiğine, ektiğini beyan ettiği tarlaya ilişkin yargılandığına, suç işlediğine dair kesin delil olmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın inkara dayalı savunması ve tanık Recep Göcek'in "şu an göstermiş olduğunuz iki parça tarlayı kimin ektiğini bilmiyorum" şeklindeki beyanı karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, bu haliye sanığın suçu işlediği sabit olmadığından CMK nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; Sanığın üzerine atılı suç nedeniyle yapılan yargılama sonucunda dosya kapsamına göre, Akşehir Gölü havzası içinde olup 1992 yılında I. Derece doğal sit alanı olarak tescil ve ilan edilen alan içinde yer alan 465.000 ve 258.000 m² alanları tarla olarak sürüp ekmek suretiyle tecavüzde bulunan sanığın tevilli ikrarıyla da üzerine atılı bulunan suçun subut bulduğunun anlaşılması karşısında, kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiş ve üzerine atılı suç sabit görülmekle mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanık hakkında Mülga Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 01/07/1992 tarih ve 1368 sayılı kararı ile I. Derece Doğal Sit Alanı olarak tescil edilen bölge içerisinde kalan, Akşehir ilçesi Tipiköy Mahallesi'nde bulunan Akşehir Gölü kıyısındaki 723.989,95 m2'lik alanı izinsiz tarımsal faaliyette bulunmak suretiyle 01.08.2017 tarihine kadar işgal ettiğinden bahisle kamu davası açıldığı, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında suça konu alanın kendisi tarafından kullanılmadığını beyan ettiği, yargılama esnasında dinlenen tanığın da iddianameye konu alanın kim tarafında ekildiğini bilmediğini beyan etmesi karşısında;

tutanak tanıkları ile birlikte ayrıca kolluk vasıtasıyla suça konu alanda ekim yapan kişi araştırılarak, tutanak mümziler ve bilgi sahibi kişiler tanık olarak dinlenilerek söz konusu yerde ekim yapan kişi tam olarak tespit edilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,