Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7075 K.2025/3976

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51 maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı süreyle ertelenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 27.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, 5237 sayılı TCK'nın 85/2 ve 22/3 maddelerinin uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerine yer verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna, kusur durumuna, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeni bir rapor aldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın yetkilisi olduğu ... Yapı Anonim Şirketinin müteahhitliğini yaptığı besi damı inşaatında sıva yapmakta olan çalışan Hüseyin'in, 8 metre yüksekliğindeki duvarın yıkılması sonucu aşağı düşerek ölümüyle sonuçlanan olayda mahkemece, asli kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemişse de, temel ceza tayini az bulunmuş, duruşma açılmak suretiyle yeniden yargılama tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı İSGK'nun 9.maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre icra edilen iş kolunun çok tehlikeli işler kapsamında yer aldığı; çok tehlikeli işin yürütülmesi sırasında 6331 sayılı İSGK'nun 38/a-2 bendine göre iş güvenliğini uzmanı çalıştırılmasının zorunlu olduğu,

ayrıca 6331 sayılı İSGK'nun 15.maddesine göre, çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde çalışacakların yapacakları işe uygun olduklarını belirten sağlık raporu almadan işe başlatılamayacakları, 17.maddesine göre ise, mesleki eğitim alma zorunluluğu olan çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde yapacağı işle ilgili mesleki eğitim aldığını belgeleyemeyenlerin çalıştırılamayacağı düzenlemelerine yer verildiği,

Tehlikeli ve Çok Tehlikeli Sınıfta Yer Alan İşlerde Çalıştırılacakların Meslek Eğitimlerine dair Yönetmelik hükümlerine göre de eğitim alma zorunluluğu bulunan inşaat işinde çalışan işçi Hüseyin İmre'nin değinilen mevzuat hükümleri gereğince çok tehlikeli işte çalışabileceğine dair sağlık raporu alınmadığı, icra ettiği faaliyete uygun mesleki eğitimler verilmediği, kişisel koruyucu donanım temin edilmediği, yüksekte çalışmanın ehil kimsenin gözetimi altında gerçekleştirilmediği,

risk değerlendirilmesi yaptırılmadığı ve iş güvenliği uzmanı çalıştırılmadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminde 5237 sayılı TCK'nın 22.maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik ceza tayini yapılması,