Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7136 K.2025/9264

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,50/4-1a,52/2-4.maddeleri uyarınca sanığın 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hükmün kaldırılarak sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre sanığın beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; temyiz dışı sanık ...'nın İstanbul ili .... ilçesinde bulunan ...

Kuran Kursu Vakıf Heyetinde görevli olduğu,sanık ...'nın ise veteriner olduğu ve suç tarihinde ....Kuran Kursu kurban kesim alanından sorumlu olduğu, suç tarihinde kurbanlık hayvanlardan bir tanesinin kesim alanından bağını kurtararak kaçması neticesinde yolda bulunan ... 'e boynuzları ile vurması neticesinde yaraladığı, hastaneye kaldırılan şahsın tüm tedavilere rağmen bu olay nedeni ile öldüğü olayda; kovuşturma aşamasında alınan heyet bilirkişi raporuna göre;

sanık ...'nın Kurban Hizmetlerinin Diyanet İşleri Başkanlığınca Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 23. maddesi ve 2013 yılı Kurban Hizmetlerinin Uygulanmasına Dair Tebliğin 15. maddesi ilgili fıkraları gereği kesim işleri sevk ve organizasyonu yapmada uygun şartları tam olarak sağlayamadığı,

sanık ... ile yapılan antlaşmayı ticari sözleşme ile detaylandırmada, hayvan satışının yalnızca sözlü mukaveleye dayanarak ve hayvan naklinin kesimine kadar sağlıklı olarak yürütmede görevlendirdiği çalışan / çalışanları uygun denetim ve yürütüm esasına dayandırmadan hayvan sevk ve organizasyonu tam olarak yerine getirilmesinde üzerine düşen özen ve denetim yükümlülüğünü tam olarak yerine getirmediği bu nedenle de asli kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/1.maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ilk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular isabetsiz bulunmuş duruşma açılarak yeniden yargılama yapılmış, Bölge Adliye Mahkemesince, müteveffanın ölümüne sebebiyet veren hayvan sanığa ait olmadığı için, hayvan sahibi olarak sanığı sorumlu tutmak mümkün olmadığı, sanığın kurban kesim alanında gayri resmi olarak veteriner hekim sıfatıyla kurban alanına gelen hayvanların muayenesini yaptığı kabul edilse bile, sanığın kusurunun bulunmadığı kanaati ile sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamına göre sanığın adı geçen vakfın kurban kesim sahasına kurbanlık hayvan getirip sattığı, vakıfla doğrudan bir ilişkisinin bulunmadığı, ancak resmi bir görevlendirme olmasa da kurban kesim alanına gelen hayvanların insan sağlığına zarar verecek bir hastalık taşıyıp taşımadıklarının belirlenmesi açısından kesilen hayvanları muayene ettiği anlaşılmakta olup müteveffanın ölümüne sebebiyet veren hayvanın sanığa ait olduğuna dair dosya içinde bir tespit de bulunmadığı dikkate alındığında hayvan sahibi olarak sanığı sorumlu tutmak mümkün olmadığı anlaşılmakla tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,