Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7219 K.2025/1463

Suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından yapılan yargılama neticesinde Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2013 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuğun trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine, taksirle yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

katılanlar vekilinin 19.02.2013 havale tarihli dilekçesi ile beraat kararını temyiz ettiği, ayrıca suça sürüklenen çocuk müdafinin ve katılanlar vekilinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz ettikleri, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2013 tarihli 2013/535 değişik iş sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılması üzerine mahkemece ek tensip zaptı düzenlenerek önceki esas numarası üzerinden yargılamaya devam olunup sanığın taksirle yaralama suçundan 26.02.2014 tarihli mahkumiyetine ilişkin verilen kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu değerlendirilerek,

katılanlar vekilinin sanığın trafik güvenliği tehlikeye sokma suçundan beraatine ilişkin 13.02.2013 tarihli hükme yönelik 19.02.2013 havale tarihli temyiz isteğine dayalı olarak yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem TCK’nın 179/2 maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zaman aşımına tabi olduğu, suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını doldurmadığı saptandığından TCK'nın 66/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında azaltılarak hesaplanacak zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay olduğu,

zaman aşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem suça sürüklenen çocuğun 13/06/2012 tarihinde alınan savunması olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık sürenin inceleme tarihinden önce dolduğu anlaşılmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,