Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7240 K.2024/17

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede ;

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 18.05.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; "müvekkilinin Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmak suçundan 16.06.2017 tarihinde gözaltına alınarak 8 gün boyunca gözaltında kaldığını, yapılan yargılama ile beraat ettiğini, haksız tutuklama nedeniyle 30.000 TL maddi ve 300.000 TL manevi tazminatın haksız yakalama tarihinden itibaren tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini" talep etmiştir.

2.Davalı vekili 26.06.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın yasal süre içerisinde açılıp açılmadığının mahkemece re’sen incelenmesi gerektiğini, istenilen manevi tazminatın yüksek olduğunu ayrıca davacılarıın kendi kusurlu ve ihmali hareketleri sonucu tutuklanmasına sebebiyet verdiklerini, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak davacı hakkında birden fazla dava açılıp açılmadığının tespitinin gerektiğini, dava konusu tazminata faiz yürütülmesi isteminin hukuka ve hakkaniyet ilkesine uygun olmadığını savunarak davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3.Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2018/292 Esas, 2018/643 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/1303 Esas 2019/2238 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.10.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının düşük olduğuna, sadece göz altı süresi için değil müvekkilinin işsiz kaldığı dönem, bu dönemde yaptığı masrafların aldığı borçların da maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; davacı ...'ın üzerine atılı "silahlı terör örgütüne üye olmak" suçundan 16.06.2017 tarihinde gözaltına alındığı ve 23.06.2017 tarihinde adli kontrol ile serbest bırakıldığı, açılan dava ve yapılan yargılama sonucunda Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2018 tarih ve 2017/204 esas, 2018/41 karar sayılı kararı ile atılı suçtan beraatine karar verildiği, kararın 21.02.2018 tarihinde kesinleştiği, iş bu tazminat davasının süresinde açıldığı, davacı sanığın haksız gözaltında kaldığı,

gözaltında kaldığı süreler ile ilgili olarak asgari ücret aylık net ücret rakamları üzerinden hesaplanan (16.06.2017 tarihi ile 23.06.2017 tarihi arasındaki 7 günlük sürenin asgari ücret net miktarı ile çarpılan 7x46,80=327,60) maddi kaybı niteliğindeki 327,60 TL maddi tazminat ile davacının sosyal ve ekonomik durumu ile üzerine atılı suçun niteliği, gözaltında kalmasına neden olan olayın cereyan tarzı,

gözaltında kaldığı sürede dikkate alınarak 700 TL manevi olmak üzere toplam 1.027,60 TL tazminatın dava tarihi olan gözaltı tarihi olan 18.05.2018 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; manevi tazminata yönelik istinaf başvuruları yönünden; davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği, maddi tazminata yönelik istinaf başvuruları yönünden;

özel bir temizlik şirketinde işçi olan davacı ...'ın hakkında yapılan yargılamada 16.06.2017 ila 23.06.2017 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, 01.07.2017 tarihinde işten çıkartıldığının anlaşılması karşısında; işten çıkartılmasının gözaltı kararı ile ilgisi bulunmayıp davacının gözaltında kaldığı dönem için kazanç kaybının değerlendirilmesinin gerektiği;

buna göre dosya içerisinde mevcut SGK hizmet döküm belgesindeki, davacı ...'ın gözaltına alınmadan önceki prime esas kazanç tutarı olan 2.197,14TL üzerinden bulunacak net maaşının 16.06.2017 ila 23.06.2017 tarihleri arasında 1.570,75 TL olup (1) gün için 52,33TL olacağı,

7günx52,33 TL=366,33 TL maddi kaybının olmasına rağmen Mahkemece asgari ücret üzerinden 327,60 TL eksik maddi tazminata hükmedilmesi ile faiz başlangıç tarihi olarak haksız yakalama tarihi açıkça belirtilmiş olmasına rağmen gözaltı tarihi olan "16.06.2017" yerine "18.05.2018" tarihinden başlatılarak hüküm kurulması kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün (1) numaralı fıkrasında yer alan "asgari ücret aylık net ücret rakamları üzerinden hesaplanan (16/06/2017 tarihi ile 23/06/2017 tarihi arasındaki 7 günlük sürenin asgari ücret net miktarı ile çarpılan 7x46,80=327,60.-TL) maddi kaybı niteliğindeki 327,60.-TL" ibaresi yerine "366,33 TL"

ibaresi, hükmün (1) numaralı fıkrasında yer alan "1.027,60 TL" ibaresi yerine "1.066,33 TL" ibaresi ve hükmün (1) numaralı fıkrasında yer alan "18.05.2018" ibaresi yerine "16.06.2017" ibaresi gelmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/204 Esas, 2018/41 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmak suçundan 16.06.2017 - 23.06.2017 tarihleri arasında 7 gün göz altında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 21.02.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 1.Davacının 7 gün gözaltında kalıp serbest bırakıldıktan sonraki süreçte iş bulamaması nedeniyle uğradığı iddia edilen zararın koruma tedbirinden kaynaklanmadığı anlaşıldığından mahrum kalınan kazanç kaybının koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasına konu edilememesi nedeniyle davacı vekilinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2.Davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 16.06.2017 - 23.06.2017 tarihleri arasında 7 gün gözaltında kaldığı, 5271 sayılı Kanun 144 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurulması gerektiği,

ilk derece mahkemesinin yaptığı araştırma neticesinde Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2018 tarihli yazı cevabında gözaltı süresinin başka bir karar ile mahsubuna karar verildiğinin bildirilmesine üzerine mahkemece bu hususta araştırma yapılarak göz altında kalınan sürenin tamamının mahsup edildiğinin tespiti halinde makul bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de temyiz edenin sıfatına ve hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları da gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/1303 Esas 2019/2238 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,