Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7358 K.2024/265

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 18.04.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının polis memuru olarak görev yapmakta iken 05/08/2016 tarihinde FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan gözaltına alındığı 09/08/2016 tarihinde tutuklandığı, soruşturmanın Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi 2017/10 Esas ve 2017/356 Karar sayılı dosyasında yargılamanın yapıldığı 04/04/2017 tarihinde tahliye olduğu ve mahkeme sonunda hakkındaki tüm suçlardan beraatine karar verildiği, tutuklu kaldığı süreç içerisinde 39.959,50 TL maddi ve 1.000.000 TL manevi tazminatın ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 21.05.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2019 tarihli ve 2018/445 Esas, 2019/161 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.05.2019 tarihli ve 2019/924 Esas, 2019/1146 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.10.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının maddi tazminat talebinin değerlendirilmesinde; davacı vekilinin 08/02/2019 tarihli celse de alınan beyanında müvekkilinin görevine iade olduğu mahrum kaldığı maaşlarını aldığı, bilirkişi raporunda hesaplanan maaş konusunda maaş alacağının kalmadığını beyan ettiği, davacının dosyaya sunmuş olduğu noter ödemeleri tazminata konu dava da avukata çıkartılan vekaletnamenin bir ayrılmaz bir unsuru olduğundan, vekaletname çıkartmak için zorunlu masraf olduğundan maddi tazminat hesabına eklenmediği belirtilmiştir.

Yargıtay 12.C.D 15/10/2018 tarih ve 2018/3891 E- 2018/9642 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere tazminata konu dava da davacının avukatına ödediği ve belgelendirdiği 18.12.2016 tarihli 000404 seri no lu serbest meslek makbuzu karşılığında 2.000,00 TL, 26.08.2017 tarihli ve 000424 seri nolu serbest meslek makbuzu karşılığında 8.000,00 TL olmak üzere toplamda 10.000,00 TL avukatlık ücreti ödediği sabit olmakla;

tazminata konu Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi 2017/10 Esas ve 2017/356 Karar sayılı dosyasında davacının beraat etmesi sonucu lehine vekalet ücretine hükmedilerek 3.960,00 TL'nin hazineden alınarak sanığa verilmesi yönünde hüküm kurulduğu, davacının da dosyaya sunmuş olduğu makbuzların tarihlerinin mahkemenin karar tarihinden önce olduğu da değerlendirildiğinde davacıya ödenen vekalet ücretinin mahsubu yapıldıktan sonra kalan miktar olan 6.040,00 TL alacağın maddi tazminat olarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacının manevi tazminat talebinin değerlendirilmesinde; davacının sosyal ve ekonomik durumu, maruz kaldığı koruma tedbirleri nedeniyle duyduğu elem ve ızdırap, tutuklu kaldığı süre, ülkenin ekonomik durumu, paranın satın alma gücü gözetildiğinde mahkemece değerlendirilen manevi tazminat miktarı zenginleşme sonucunu doğurmayacak şekilde, hak ve nesafet kurallarında uygun makul ve makbul bir miktar olması gerektiğinden 7.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Maddi tazminat talebinin reddi ile manevi tazminatın 15.000,00 TL'ye çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/10 Esas, 2017/356 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 05.08.2016-04.04.2017 tarihleri arasında 242 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 08.12.2017 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.12.2017 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.05.2019 tarihli ve 2019/924 Esas, 2019/1146 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,