Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7426 K.2025/3015

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/1-2, 52/4. maddeleri uyarınca 14.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri.

Yargılamanın en başından itibaren kusur durumunun objektif verilere göre tam olarak belirlenemediği, ölenin yüklü ve ışıksız tribitör ile ara geçişi olmayan yoldan ara geçişi yapmak suretiyle diğer yöne geçtiği sabit olduğu halde sanığın bu kazanın oluşumunu engelleyecek ve alması gerekli tedbirin esasen bulunmadığı, mahkeme alt sınırdan uzaklaşırken bu kriterler esasıyla değil doğrudan TCK'nın 61. maddesinde belirtilen klasik nedenlerle ile teşdid uygulamasına gittiği, TCK'nın 50/4 maddesinin uygulanmamasına,

zarar giderildiği halde karar veren ceza dairesinin hürriyeti bağlayıcı ceza konusunda ısrarcı olmasının nedenlerinin anlaşılamadığına, çok düşük düzeyde gelire sahip sanık tarafından şartların aşırı derecede zorlanarak zararın giderildiği bir durumda ve mahkemenin de en azından bilgisinde olduğu bir durumda ek olarak hürriyeti bağlayıcı ceza verilmesinin taksirli suçlarda ceza adaleti denkleminde herhangi bir yeri bulunmadığına, hukuka, kanuna, yerleşik yargı kararlarına, ceza adaletine aykırı kararın sanık yararına bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

05.04.2016 tarihinde gece saat 20.40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, gece vakti aydınlatmasız bölünmüş karayolunda Konya ilinden Karaman iline seyir halinde iken 2918 sayılı kanunun 56/1-c maddesinde yer alan "önlerinde giden araçların güvenli ve yeterli bir mesafede izlememek (Yakın Takip) kuralını ihlal ederek aynı istikamette seyir halinde olan ölen ... idaresindeki üç tekerlekli motosiklete arkadan çarpması sonucu Halil İbrahim'in ölümüne neden olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a. maddeleri uyarınca 14.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; sanığın tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olduğu kabul edilen olayda, hak ve nesafete uygun olarak alt sınırdan daha da fazla uzaklaşılarak temel ceza tayini yerine temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak tayini ile eksik cezaya hükmolunması, sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4, 50/1.a ve 52/1-2 maddelerine göre adli para cezasına çevrilmesi sırasında 910 tam gün hesabı ile adli para cezasına çevrilmesi yerine hesap hatası yapılarak 730 tam gün hesabı ile çevrilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında olayın oluş şekli ve sanığın olayda tam ve asli kusurlu olması nazara alınarak TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmemesi, sanığın tutuklulukta ve gözaltında geçen sürelerinin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsup edilmemesi hususları usul ve yasaya aykırı görülmekle duruşma açılmasına karar verilmiş olup yapılan yargılama neticesinde sanığın TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, suçun işleniş şekli, kusur durumu ve meydana gelen zarar dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nın 50/4. maddesi gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 11.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,