Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7498 K.2022/3625

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 02.05.2019 tarihli, 2017/3000 - 2019/1199 sayılı “istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasından sonra yeniden kurulan beraat hükmüne” ilişkin karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Selçuklu Tapu Müdürlüğünde araştırmacı olarak görev yapan sanık ...’in, TCK’nın 136. maddesi hükmü gereğince cezai sorumluluğunun genel hükümlere göre değerlendirilmesi gerektiğine dair T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ...

Müfettişliğinin 04.09.2015 tarihli ihbar yazısı üzerine Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.09.2015 tarihinde başlatılan adli soruşturma sonunda; sanık ...’in, kurumu tarafından kendisine verilen kullanıcı adı ve şifresi ile “TAKBİS”e giriş yapıp, herhangi bir tapu ve kadastro hizmeti ile bağlantısı olmaksızın, 26.12.2013 günü saat 10:50:48'de, İçişleri Bakanının adı ve soyadından oluşan sorgu parametresi ile keyfi ve usulsüz sorgulama yaparak, görevinin verdiği yetki kötüye kullanıp, İçişleri Bakanına ait kişisel verilere erişim sağlamak suretiyle verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu işlediği iddiasına dayalı olarak,

TCK’nın 136/1 ve 137/1-a maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı olayda;

Sanığın, görevi olmadığı halde katılanın adı ve soyadı ile TAKBİS sistemine girip, onun tüm kimlik ve adres bilgilerini gördüğü ve sisteme giriş için kullanılan kullanıcı adı ve şifrenin sadece kendisine ait olmasından dolayı başkalarının sisteme girmiş olabileceğine dair savunmasına itibar edilemeyeceği gerekçesi ile TCK’nın 136/1, 137/1-a, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine, duruşmalı istinaf incelemesi sonunda, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak,

“…Sanık ilk andan itibaren ve tüm aşamalarda suçlamayı kabullenmemiş, çalıştığı süre içerisinde sadece bir bilgisayar kullandığını, bu bilgisayarın bir şifresi olduğunu, genelde çalışanların bilgisayarlarını kapatmadıklarını, dairede genel olarak herkesin birbirinin sicil numarasını bildiğini, sorgulamanın kendisinin olmadığı sırada başka biri tarafından yapılmış olabileceğini savunmuştur.

Sorgulamanın yapıldığı ana dair doğrudan görgü tanığı ve Tapu Müdürlüğünde kamera sistemi bulunmamaktadır. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ... Teftiş Kurulu Başkanlığının cevabi yazısına göre, sorgulamanın kesin olarak hangi IP ve bilgisayardan yapıldığı tespit edilememiş durumdadır.

TAKBİS’te kullanılan kullanıcı adı ve şifresinin güvenliğini sağlamanın sanığın sorumluluğunda olduğu tartışmasızdır, ancak bu sorumluluk, iddia konusu atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin kesin ve net bir şekilde tespit edilebilmesi halinde geçerli olacak, aksi durumda ise, sanığın bir suçu doğrudan işlemesi veya iştiraki söz konusu olmadıkça, sadece sorumlu olduğundan bahisle sanık hakkında ceza yaptırımına gidilemeyecek, belki bu husus idari yaptırım konusu olabilecektir.

Mevcut halde, … sanığın da çalışanı olduğu Selçuklu Tapu Müdürlüğünün çalışma ortamı ve şartlarını gösterir fotoğraflar, sanığın savunması, olay anının birebir görgü tanığı veya kamera kaydının bulunmaması, yoğun iş yükünün azaltılması için personelin yardımlaştığı ve birbirlerinin bilgisayarında çalıştıklarının bilinmesi, sorgulamanın hangi IP ve bilgisayardan yapıldığının kesin olarak tespit edilememesi, buna göre sorgulamanın sanığın kullandığı bilgisayardan yapıldığının veya sanığın bilgisayarında yapılmış olsa bile sanık tarafından yapılıp yapılmadığının kesin şekilde belirlenememesi,

sanığın katılana ait kişisel veri niteliğindeki bilgileri üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığına dair hiç bir delil de bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksine, her türlü kuşkudan uzak, kesin, inandırıcı, cezalandırılmasına yeterli ve elverişli delil bulunmadığı,

katılana ait bilgilerin sanığın kullandığından başka bir bilgisayardan ve sanığın şifresini bilen ya da kullanıcı oturumu açık olan bilgisayarı kullanan bir başkası tarafından da sorgulanmış olabileceğinin mümkün bulunduğu sonucuna varılmış…” biçimindeki gerekçelerle sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat hükmü kurulmasına ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı bölge adliye mahkemesince kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarihli, 2017/3000 - 2019/1199 sayılı “istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasından sonra yeniden kurulan beraat hükmüne” dair kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,