Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/750 K.2022/3352

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/133 Esas – 2015/148 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan 30.11.2005 – 02.06.2006 tarihleri arasında tutuklama kararı verildiği, ancak tutuklama kararının infaz görmediği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.09.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 28.700,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece,

Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 05.04.2016 tarihli ve Gaziantep H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 06.04.2016 tarihli yazılarına göre davacının tutuklama müzekkeresinin infaz görmediğ, dolayısıyla CMK'nın 141. ve devamı maddelerinde düzenlenen koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.