Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7682 K.2025/2671

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; temyiz yoluna başvuran katılanların katılma hakkının bulumadığına, bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağına, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına, teşdiden hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi, aksi kanaatin bulunması durumunda ise lehe hükümlerin uygulanmasına; katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ise; sanığın kusurunun ağırlığına göre tayin olunan cezanın az olduğuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması sırasında arttırım oranının daha yüksek oranda yapılması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sürücü belgesinin daha uzun süre ile geri alınması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde saat 01.24 sıralarında, sanığın idaresindeki otomobili ile meskun mahal dışında, iki yönlü, 7 metre genişliğinde, asfalt kaplı, düz ve eğimsiz yolda seyri sırasında araç hakimiyetini kaybederek yaklaşık 52 metre taşıt yolu üzerinde savrulduğu, yol dışına çıktığında ise yaklaşık 104,20 metre toprak zemin üzerinde birden çok kez takla atarak duruşa geçtiği kazada, araçta yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü,

sanığın kazadan 3 saat sonra yapılan alkolmetre ölçümüne göre 26 promil alkollü olduğu, kaza anında yaklaşık 71 promil alkollü olduğunun anlaşıldığı, mahkemece sanığın 71 promil alkollü olarak seyir halinde iken hızını ayarlayamayarak karşı şeride geçerek yuvarlandığı sanığın yolun dışına çıkarak takla atarak ilerlediği sanığın savunmasında da hızlı olup olmadığını hatırlamadığı,

aracın CD ye ekli durumundan ve ilk yoldan çıkıp tekrar yola çıkış notkasından durduğu noktaya kadar 156,20 metrelik kontrolsüz hareketi dikkate alındığında sanığın alkollü ve süratle kullandığı araç ile seyir ederek neticeyi ön görmesine karşılık gerçekleşmeyeceğine güvenerek hareketini sürdürdüğü bu kapsamda sanığın alkollü ve hızlı araba sürmesi karşısında bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek, tam kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetli bulunmuşsa da, sanığın tam ve asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne bilinçli taksirle neden olduğu kabul edilen olayda, hak ve nesafete uygun olarak alt sınırdan daha uzaklaşılarak temel ceza tayini yerine temel cezanın alt sınırdan 2 yıl hapis cezası olarak tayini ile eksik cezaya hükmolunması ile sanığın adli sicil kaydında bulunan açıklanması geri bırakılan kararla ilgili ihbarda bulunulmasının unutulması yerinde görülmemiş, duruşma açılarak yapılan yargılamada, tam kusurlu şekilde ve bilinçli taksirle olaya sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 100 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, dosya kapsamına göre sanığın kaza anında yaklaşık olarak 0,71 promil alkollü olduğu ve almış olduğu alkolün verdiği etki ile emniyetli bir şekilde araç kullanamayacak olmasına rağmen araç kullandığına dair dosyaya yansıyan ve itibar edilir nitelikte bir delil bulunmadığı,

sanığın hızına ilişkin olarak ise olay mahalli hız limiti olan 90 km/s hızın iki katı olarak aşıldığına ilişkin somut bir belirleme olmaması karşısında, eylemi basit taksir ile işlediğinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde bilinçli taksir hükümleri uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,