Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7729 K.2025/3908

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklünün çocuk hakkında taksirle öldürme suçundan verilen hüküm ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/2-c maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/4, 62, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/1, 31/2, 62, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılarak sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3,

62. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/1, 31/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 9.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kusurunun olmadığına, oğlunun araç kullanmayı bilmesi ve gözünün rahatsız olması sebebiyle pat pat aracını devamlı olarak oğlunun kullandığına, asıl kusurlu olanın ölen sürücü olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanmasına, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; ölen sürücünün asli kusurlu olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, temel cezanın alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak ve lehe hükümler uygulanmadan hüküm kurulmasının yerinde olmadığına, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ise; suça sürüklenen çocuk ve sanığın tam kusurlu olarak kabulünün gerektiğine, meydana gelen ağır neticesinde karşısında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 19:45 sıralarında suça sürüklenen çocuk ...'in idaresindeki pat pat diye tabir edilen tarım aracı ile yerleşim yeri içinde, iki yönlü, 9.8 metre genişliğinde, asfalt kaplama ve kuru zeminli yolda, alacakaranlık vakitte, açık havada seyri sırasında olay mahalli dört yönlü kavşağa geldiğinde, kendisine hitap eden dur levhasını dikkate almadan kontrolsüz şekilde kavşağa girdiğinde,

pat patın sol yan tarafları ile seyir istikametine göre sol tarafından kavşağa giren sürücü ...'nun idaresindeki motosikletin ön kısımları ile çarpışması sonucu motosiklet sürücüsü ...'nun öldüğü olayda, suça sürüklenen çocuk ... asli kusurlu; teknik ve donanımsal olarak trafiğe salih olmayan pat pat şeklinde tabir edilen tarım aracını, 2001 doğumlu oğlunun trafiğe açık alanda kullandıran sanık ... ise tali kusurlu kabul edilerek, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetli bulunmuşsa da, asli kusurlu olan suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiği, ayrıca sanık ... hakkında TCK'nın 22/4 maddesine göre 1/2 oranında indirim yapılmış ise de, TCK'nın 22/4 maddesinin indirim maddesi olmadığı,

sanık hakkında TCK.nın 22/4 maddesine göre indirim yapılamayacağı ve sanığın 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun kullandığı aracın özelliklerine göre kaza yapabileceğini öngörmesi gerektiği, bu haliyle bahse konu aracı suça sürüklenen çocuğa kullandırmak suretiyle bilinçli taksirli olduğunun kabulü gerektiği kabul edilerek, yerel mahkemenin kararının kaldırılmasıyla yapılan yargılama neticesinde, asli kusurlu suça sürüklenen çocuk ile tali kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Sanık hakkında, Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2019 tarihli ve 2016/480 Esas, 2019/116 Karar sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/1, 31/2, 62, 50/4-1.a, 52/2-4 maddeleri gereği 6.000 TL adli para cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak TCK'nın 85/1, 31/2, 62/1, 50/1-3, 52/2. maddeleri gereği 9.100 TL adli para cezası mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı CMK'nın 286/2-c maddesinde yer verilen; “Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararların" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince ise; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Taksirli suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı hususu dikkate alınarak, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilmesi

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-c maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafta yer alan "eşit olarak" ibaresinin, "sebebiyet verdikleri oranda" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,