Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7782 K.2024/2083

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı nedeniyle 70.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1.399,09 TL maddi, 1.800,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın fazla olduğundan 660,60 TL'ye indirilmesi, manevi tazminatın fazla olduğundan 1.000,00 TL'ye indirilmesi gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin manevi tazminatın eksik olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin soruşturma boyunca işsiz kaldığını, çalışma hakkının elinden alındığını, davacının yeniden işe başladığı tarihe kadar işsiz kalması söz konusu soruşturma ile illiyet bağının olduğunu, davacının işe başladığı tarihe kadar alacağı ücret ve sosyal hakların hakların tazminat kapsamında verilmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/114969 Soruşturma, 2017/35620 Karar sayılı soruşturma dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 07.11.2016 - 18.11.2016 tarihleri arasında 11 gün gözaltında kaldığını, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 07.09.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı hakkında derdest dosya bulunmadığını, davacının belediye işçisi olduğu, çalışmadığı günler bakımından 660,66 TL maddi kaybının bulunduğu, aynı süre için kıdem tazminatı hakkının ise 838,39 TL olduğu, İzelman firmasının davacı bordrosunu göndermediği için asgari geçim indirimi hariç maddi tazminat hakkının hesaplanamadığı, her ne kadar davacı vekili tahliye tarihinden sonra işe iade edildiği 25.09.2017 tarihine kadar geçen sürede işsiz kaldığı,

işsiz kalması sebebiyle de maddi kayba uğradığını ileri sürerek bu süre için de maddi tazminat isteminde bulunmuş ise de, 5271 Sayılı CMK'nun 141 ve devamı maddelerinde düzenlenen tazminat hükümlerinin haksız gözaltında kalınan süreye ilişkin olduğu, doğrudan haksız gözaltı tedbirinden kaynaklanmayan dolayısıyla uğranılan zararın 5271 Sayılı CMK'nun 141 ve devamı maddelerinde düzenlenen maddelerle ilgisinin olmadığı,

munzam zararın tazminat hukukunun genel ilkelerine göre genel mahkemelerde görülmesi gerektiği, manevi tazminat talebinin ise, günün ekonomik koşulları, davacının ekonomik ve sosyal yaşantı düzeyi, gözaltına alınmasına yol açan olayların gelişim tarzı, çektiği üzüntü, paranın satın alma gücü, hükmedilecek manevi tazminatın zenginleşmeye neden olamayacağı hususları gözetilerek, hak ve adalet kurallarına göre haksız gözaltı süresinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle manevi tazminata hükmedildiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,