Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7864 K.2023/191

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 15.05.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; hakim olan müvekkilinin FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüse etme suçlarından 18.07.2016 tarihinde gözaltına alındığını, 20.07.2016 tutuklandığını ve 17.02.2017 tarihinde tahliye edildiğini, hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiğini, müvekkili lehine 5.000,00 TL maddi ve 750.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 05.07.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; gözaltı ve tutuklamanın bir tedbir olduğunu hukuka uygun gerçekleştiğini, davanın haksız olduğunu, reddi gerektiğini, talep edilen miktarların fahiş olduğunu öne sürmüştür.

3. Davacı asil 20.11.2018 tarihli ve davalı vekilinin hazır olduğu duruşmada maddi tazminat talebini 100.000 TL olarak ıslah etmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/361 Esas, 2018/478 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5. ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/392 Esas, 2019/1901 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.09.2021 tarihli ve 2019/110647 sayılı davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü, manevi tazminat miktarının eksik belirlendiği bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; Manevi tazminat miktarının eksik belirlendiğine ve hükmedilen yasal faiz başlangıcının gözaltı tarihi olması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/11557 soruşturma sayılı dosyasında şüpheli olarak soruşturmasının bulunduğu, üzerine atılı suç sebebiyle 18.07.2016 tarihinde gözaltına alındığı ve ...

3. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.07.2016 tarihli 2016/765 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığı, 17.02.2017 tarihinde tahliye edildiği, davacının şüpheli olduğu soruşturma dosyası sonucunda hakkında 22.02.2018 tarihinde Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, davacının bahsi geçen soruşturma dosyası kapsamında 211 gün tutuklu kaldığı, aynı hususta başka bir davanın bulunmadığı, yine tutuklukta geçen sürenin başka bir kesinleşen mahkumiyetten mahsup edilmediği, ...

Cumhuriyet Başsavcılığı İdari İşler Müdürlüğünün 10/09/2018 tarih, 2018/7862 sayılı yazısı ile 20.11.2018 tarih, 2018/8572 sayılı yazısında, davacının Hakimler Savcılar Kurulunun 24.08.2016 ve 2016/426 sayılı kararı ile ihraç olduğu, 2016 yılı 7., 8. ve 9. aylarına ait maaşların ödendiği, davacı tarafından ödenen bu maaşlara ilişkin kurumlarına herhangi bir geri ödemenin bulunmadığının bildirildiği,

tazminat koşullarının oluştuğu kabul edilerek maaş ödemesinin yapılmadığı 15.10.2016 tarihinden tahliye tarihi arasındaki dönem için asgari ücret üzerinden hesap edilen 5.000,00 TL maddi tazminatın 15.10.2016 tarihinden, 452,135 TL maddi tazminatın ıslah tarihi olan 20.11.2018 tarihinden ve 20.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/11557 soruşturma, 2018/6434 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından 18.07.2016 - 17.02.2017 tarihleri arasında 214 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma üzerine 22.02.2018 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, kararın 16.03.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede davacı hakkındaki tutuklama müzekkeresinin infaz gördüğü ve tazminat şartlarının oluştuğu anlaşılmıştır.

1. Davacı vekili tarafından 15.05.2018 tarihli dava dilekçesinde hükmedilecek tazminat miktarlarına tutuklama tarihinden yasal faiz uygulanması talep edilmesi nedeniyle hükmedilen manevi tazminata tutuklama tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği belirlenmiş olup tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/392 Esas, 2019/1901 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,