Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8004 K.2022/1508

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içerisinde, azami hız sınırının 50km/saat olduğu, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli, asfalt kaplama, cadde üzerinde sol şeridi takiben gündüz vakti seyri sırasında olay mahallindeki kavşak başında yaya geçidi levhalarının bulunduğu kısımdan karşıya geçmekte olan yaya ...'a 29 metre fren izine rağmen çarpması sonucu sanığın asli kusuru ile yaya ...'ın ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, maktulün ölümü ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4.maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen sonuç ceza olan adli para cezasının ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde yazılı biçimde ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (5) numaralı bendinde yer alan "TCK 50/1-a. maddesi uyarınca" ibaresinden önce gelmek üzeri " TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi,