Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8064 K.2024/3738

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.09.2019 tarihli asıl kararın davacı vekili tarafından, 21.11.2019 tarihli ve 2019/383 Esas, 2019/1899 Karar sayılı ek kararın ise davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; yapılan ön inceleme neticesinde ek kararın ve asıl kararın 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacının haksız gözaltı, tutuklama, fiili alıkoyma, arama, el koyma nedeniyle 35.800,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine kesin olarak karar verilmesi kararın kesinleştirildiği, ancak davacı vekilinin temyiz isteminde bulunduğu, bunun üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 21.11.2019 tarihinde kararın sehven kesin olarak karar verildiğinden kesinleştirme işleminin kaldırılarak davacı vekilinin temyiz isteminin kabulüne dair ek karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ek kararın reddine karar verilmesi gerektiğine dair temyiz isteminin esastan reddine, davacı vekilinin ise asıl kararın bozulmasına gerektiğine dair temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkemenin davayı vasıflandırmasının hatalı olduğunu, ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan tazminat isteminde bulunulmasına rağmen örgüt üyeliğinden verilen mahkumiyet kararının bu suçla ilgisinin bulunmadığını, taleple bağlılık kuralının ihlal edildiğini, taleplerin değerlendirilmesi için asıl davanın kesinleşmesine gerek bulunmadığını, ölçüsüz arama kararı verildiği, el koymanın hukuka aykırı olduğunu, el konulan eşyaların nerede olduğunun bilinmediğini, davanın kabulü gerektiğini, davalı vekilinin temyiz istemi; davacı vekilinin temyiz talebinin kabulüne dair ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, ek kararın bozulması gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/10371 sayılı soruşturma dosyasında davacının anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek, silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 17.07.2016 tarihinde gözaltına alındığını, 20.07.2016 tarihinde ayrı ayrı tutuklandığı, 08.06.2017 tarihinde anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek suçundan davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek bu suçtan 08.06.2017 tarihinde tahliyesine karar verildiği,kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 02.11.2017 tarihinde kesinleştiği, davacı asile tebliğ edilmediği,

silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ise Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli, 2017/338 Esas ve 2018/292 Karar sayılı kararı ile davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hükümle birlikte tahliyesine karar verildiği,

ayrıca maddi tazminata konu yapılan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2017/11980 sırasına kayıtlı "Bez torba içerisinde olduğu bildirilen: 1)1 adet kutu içerisinde SIGSAUER marka tabanca, 2 adet boş şarjör bakım seti, 2)1 adet kahverengi el çantası içerisinde Beratta marka tamanca ve 1 adet şarjör, 200 adet 1 mm dolu tabanca fişeği ve 58 adet 7.65 MKE tabanca fişeği, 3)1 adet 9 mm çapında SIGSAUER marka tabanca, 3 adet şarjör ve bakım seti"nin mülkiyetlerinin kamuya geçrilmesi konusunda gereğinin takdir ve ifası için Gaziantep Valiliğine bildirimde bulunulmasına karar verildiği ve verilen kararın henüz kesinleşmediği,

davacının her ne kadar koşulları oluşmadığı halde silahlarına el konulduğundan bahisle maddi tazminat ve haksız olarak gözaltına alınmış ve tutuklanmış olması nedeniyle manevi tazminat talebiyle mahkememize dava açmışsa da 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." hükmü uyarınca değerlendirme yapıldığında;

davacının dilekçesinde bahsettiği ve maddi tazminata konu silahlar hakkında Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli 2017/338 Esas ve 2018/292 Karar sayılı kararı ile mülkiyetlerinin kamuya geçİrilmesi konusunda gereğinin takdir ve ifası için Gaziantep Valiliğine bildirimde bulunulmasına karar verildiği ve verilen kararın henüz kesinleşmediği ve manevi tazminat bakımından ise; davacıya ilişkin incelenen dosya kapsamına göre ceza dava dosyasının henüz kesinleşmediği, suçun hukuki niteliğinin değiştiğinden bahisle de tazminat talebinde bulunulamayacağı kanaatine varıldığı,

davacının davasını 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi gereğince her halde kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde davasını açmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2018 tarih ve 2018/212 esas 2018/491 sayılı kararıyla, davanın reddine dair verilen karara ilişkin davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği, söz konusu kararın temyize tabi olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince sehven gerekçeli kararda kesin mahiyette yazıldığından bahisle kararın 24.09.2019 tarihinde kesinleştirilerek dosyanın mahkemesine iade edildiği,

ancak davacı vekilinin süresinde 20.11.2019 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, tazminat talep miktarı yönünden temyiz talebinin kabulüne ve kesinleşme şerhinin kaldırılmasına ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2019/383 Esas, 2019/1899 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,