Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8108 K.2024/5666

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarının az olduğuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

30.10.2016 günü saat 21.10 sıralarında kaza anından 95 dakika sonra yapılan alkol ölçümüne göre 1.05 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, aydınlatmanın bulunmadığı, iki yönlü, iki şeritli, 6 metre genişliğindeki düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağındaki su kanalına düşmesi ve su kanalının üzerindeki köprüye çarpması neticesinde otomobilin içinde yolcu olarak bulunanlardan ...'in yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı,

... ile ...'ın ise öldüğü olayda, hükme esas alınmış olan İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 08.06.2017 tarihli rapor ile İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 10.10.2017 tarihli raporda; sanığın idaresindeki otomobille yola gereken dikkatini vermeden hızını mahal şartlarına göre ayarlamadan süratli biçimde seyretmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, 1.00 promil üzerinde alkollü olarak bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2.

Maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde.

TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına,

iki kişinin de ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

2. Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksir hükümleri uygulanarak artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca alkollü araç kullanmaktan ibaret bulunduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 1/2 oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,