Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8153 K.2023/1766

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 10.07.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; "müvekkilinin 03.08.2017 tarihinde tutuklandığını, 07.11.2017 tarihinde tahliye edildiğini, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiğini belirterek haksız tutuklama nedeniyle 100.000 TL maddi ve 150.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 03.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini" talep etmiştir.

2. Davalı vekili 06.09.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın süresinde açılıp açılmadığının tespiti gerektiği, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, talep edilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/396 Esas 2019/475 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.12.2019 tarihli ve 2019/1796 Esas 2019/1557 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.10.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; tutuklu kaldığı dönemde davacının cezaevinde yaptığı masraflara ve ailesinin cezaevine gidiş geliş masraflara, ceza yargılamasında kendisini vekille temsil ettirdiğinden özel avukatlık ücretine ve avukatının cezaevine gidiş- geliş masraflarına yönelik taleplerine ilişkin araştırma yapılmadan eksik inceleme sonucu karar verildiğini, müvekkilin aylık geliri 5.000,00 TL olduğu, bu hususun yerinde keşif yapılmak suretiyle tespit edilmesini, hükmedilen tazminat miktarlarının düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; davacının maddi tazminat talebine ilişkin olarak, dava konusu olayla ilgili olarak davacının 95 gün tutuklu kaldığı, her ne kadar davacıyla ilgili olarak ekonomik ve sosyal durum tespitinde davacının grafiker olduğu ve aylık gelirinin 1500-2000 $ civarı olduğu belirtilmiş ise de; davacı ...'ın 03.08.2017 tarihli ...

Cumhuriyet Başsavcılığındaki sorgusunda bilgisayar teknisyeni ve ilköğretim mezunu olduğunu, çalışmadığını beyan etmiş olması karşısında davacının tutuklandığı tarihten tahliye olduğu tarihe kadar tutuklu kaldığı dönem içinde 2017 yılı için geçerli asgari ücret tarifesi üzerinden maddi tazminatın hesaplandığı, bu kapsamda 2017 yılı için geçerli net asgari ücret tarifesinin 1.404,06 TL olduğu.

2017 yılında geçerli 1.404,06 TL üzerinden gün hesabı çıkartılarak tutuklulukta geçirdiği süre için yapılan hesaplama aşağıdaki tabloda gösterilmiştir. 16 yaşından büyükler için. 2017 yılında geçerli günlük net asgari ücret 1.404,06 TL/30 gün = 46,80 TL, davacının tutuklu kaldığı 95 gün karşılığı 1.404,06 TL/30 gün x 95 = 4.446,19 TL olarak hesaplanmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere davacının maddi tazminat açısından yapılan yargılamada, yapılan tutukluluk sürelerine ilişkin toplam 95 gün için 4.446,19 TL maddi ve 4.500,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 03.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; Mahkemenin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, kovuşturma sonucuna uygun olarak tazminat talebinin kısmen kabul, kısmen reddine yönelik oluşan kanaat ve takdirinde bir

isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından istinaf başvurusunda bulunan taraf vekillerinin istinaf talebi yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/871 Esas - 2019/239 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 7258 sayılı yasaya muhalefet suçundan 03.08.2017 - 07.11.2017 tarihleri arasında 3 ay 4 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün temyiz incelemesinden geçerek 30.04.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

A. Maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde

1. Tutuklandığı dönem içerisindeki maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamayan davacı lehine tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplama yapılarak maddi tazminata hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Davacının vekilinin duruşmaları takip etmesi sebebiyle yaptığı harcamalar, ailesinin ve vekilinin davacıyı ziyaret için yaptıkları harcamalar, cezaevi harcalamaları, maktu vekalet ücretini aşan ve davacı ile avukatı arasındaki hukuki ilişkiye dayanan avukatlık ücretinden doğan zararın koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında maddi zarar kapsamında değerlendirilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) başlığında açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.12.2019 tarihli ve 2019/1796 Esas 2019/1557 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,