Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8190 K.2025/3618

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar ... ve ... vekili, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekillerinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1,

53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kazada tam kusurlu olduğu, ölenin kazada kusurunun bulunmadığı, sanığa az ceza verilmesinin hakkaniyete uygun olmadığı, ilk derece mahkemesince verilen cezanın düşürülmesinin doğru olmadığı, sanığa daha fazla ceza verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda karar verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kazada tam kusurlu olduğu, ölenin kazada kusurunun bulunmadığı, sanığa az ceza verilmesinin hakkaniyete uygun olmadığı, İlk Derece Mahkemesince verilen cezanın düşürülmesinin doğru olmadığı, sanığa daha fazla ceza verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda karar verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin fazla kusurunun bulunmadığı, karşı tarafında kazada kusurlu olduğu, müvekkiline fazla ceza verildiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. 10.11.2016 günü saat 16:00 sıralarında gündüz vakti, iki yönlü asfalt kaplama yolda, İzmir ili, ... İlçesi, ... Mahallesinde ...

Caddesi ile ... sokağın kesiştiği 4 yönlü kontrolsüz kavşakta, sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki römork takılı 35-TKG-32 plaka sayılı çekici ile Torbalı ilçesi .... mahallesinde ....

Caddesi’ni takiben seyirle olay mahalli dörtlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde seyir istikametine göre sağ taraftan, kavşakta kesişen yollardan Karabağ Sokağı takiben gelerek kavşak alanına giriş yapan sürücü...'in yönetimindeki 35-TMR-07 plaka sayılı motosikletin ön kesimi ile idaresindeki vasıtanın sağ yan kesimine çarpması neticesinde, motosiklet sürücüsü ile motosiklette yolcu olarak bulunan ...'ın yaralanmalarına müteakiben bilahare ölümleri ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında;

kazanın meydana geldiği kavşak yaklaşımında ve kavşak girişinde, kavşakta kesişen yolların trafik yoğunluğunun farklı olduğuna ilişkin herhangi bir işaretlemenin mevcut olmadığı, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 27.09.2017 tarihli adli raporda: sanık sürücü ...'ın idaresindeki araç ile kontrolsüz kavşağa yaklaşırken hızını uygun seviyeye düşürmesi, kavşağın sağ kolunu takiben yaklaşan aracın konumuna dikkat etmesi,

sağından gelen ve kavşağa güvenle duramayacak kadar yaklaşan araç var ise vasıtayı kavşak girişinde durdurarak bu araç sürücüsüne ilk geçiş hakkı bırakıp yol vermesi gerekirken belirtilen bu kurallara riayet etmeyip, kavşağın sağ kolunu takiben gelen kavşağa güvenle duramayacak mesafede bulunan ölen ... yönetimindeki motosiklete rağmen kavşağın müşterek alanına kontrolsüzce giriş yapıp kazaya sebebiyet vermiştir.

Olayda, dikkat ve özen yükümlüğüne aykırı hareketleri ile asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece iki kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde ilk geçiş hakkını vermeyerek asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, meydana gelen kazada sanığın ilk geçiş hakkını vermeyerek asli kusurlu olmasıyla birlikte ölenlerin de tali kusurlu oldukları ve asli kusurlu davranışı ile iki kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi nedeniyle teşdidin bir miktar azaltılması ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararındasanık müdafii ve katılanlar ... ve ... vekili, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,