Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8324 K.2024/3350

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 16.07.2019 tarihli ve 2019/1630 E. 2019/2100 K. sayılı kararının, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.07.2019 tarih ve 2019/1630 Esas, 2019/2100 Karar sayılı kararı ile davacı ile davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde hükmün maddi tazminat yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine davalı hazine yönünden kesin, davacı yönünden temyiz yolu açık olmak üzere karar verildiği ve kararın temyiz edilmediğinden bahisle Bölge Adliye Mahkemesince kesinleştirilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine ilk derece mahkemesince kesinleştirme işlemlerinin yapılarak davacı ile davalı vekiline mahkeme kararı, kesinleşme şerhi ve istinaf ilamları gönderildiği,

davacının 01.08.2019 tarihinde tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararını 08.08.2019 tarihinde süresinde temyiz ettiği, yine davalı vekiline Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile kesinleştirme şerhinin 01.10.2019 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davalı vekilinin 10.10.2019 tarihinde temyiz ettiği, davacının 10.10.2019 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiği, davalının temyiz dilekçesinin davacıya 11.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemesince 22.10.2019 tarihli müzekkere ile " ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf talebi üzerine,

Dairece verilen 16.07.2019 tarih ve 2019/1630 Esas, 2019/2100 Karar sayılı kararı davalı hazine yönünden kesin olarak verilmiş ve bunun üzerine karar kesinleştirilerek dosya mahkemeye gönderilmiş isede, Daire kararının davalı hazine tarafından temyiz olunduğu, hükmolunan manevi ve maddi tazminat toplamınında temyiz sınırının üzerinde olması nedeniyle davalının temyizinde haklı olduğu anlaşıldığından,

dosyanın işlemsiz istinaf formuna bağlanmadan bir üst yazıyla Daireye iadesi talep edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekiline temyiz yolunun açık olduğu şerhi ile yeniden 22.10.2019 tarihinde tebligat yapıldığı ve davalı vekilince 30.10.2019 tarihli dilekçe ile yeniden temyiz talebinde bulunulduğu, davalı vekilinin iş bu temyiz başvuru dilekçesinin, hükmü katılma yoluyla temyize hak ve yetkisi bulunan davacıya tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı,

davacının feragat dilekçesinin içeriğinden "hakkında kesinleşen kararın ifası için temyiz dilekçesinden feragat ettiği" hususunun anlaşılması karşısında; söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla "Bölge Adliye Mahkemesince 16.07.2019 tarih ve 2019/1630 Esas,

2019/2100 Karar sayılı ilamı ile davalı yönünden kesin olarak karar verilmiş ise de hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat miktarları toplamının temyiz sınırında olduğundan davalı yönünden temyiz kanun yolunun açık olduğu" şerhi ile davalı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin usûlüne uygun şekilde davacıya tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,