Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8336 K.2023/2994

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 28.08.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili hakkında Fetö/Pdy suçu kapsamında 20/10/2016 tarihinde gözaltına alındığı, 26/10/2016 tarihinde tutuklandığı, 11/05/2017 tarihinde tahliye edildiği, 07/06/2018 tarihinde beraat kararı verildiği, davacının bu süreçte maddi manevi zorluklar çektiği, müvekkilin haksız olarak tutuklu kaldığı 218 gün için 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalının cevap dilekçesi vermediği anlaşılmıştır.

3. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2018 tarihli ve 2018/386 Esas, 2018/411 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2019/451 Esas, 2019/496 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.11.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebebi Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava dilekçesi, Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/279 Esas, 2018/201 Karar sayılı beraat kararı, Ereğli E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün müzekkere cevabı, adli kolluk araştırması ve tüm dosya içeriğine göre; davacının 20/10/2016 tarihinde gözaltına alındığı, 26/10/2016 tarihinde tutuklandığı, 11/05/2017 tarihinde tahliye olduğu, Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/279 Esas, 2018/201 Karar sayılı kararı ile Fetö/Pdy terör örgütü üyesi olma suçundan beraat kararı verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, davacının sosyal ekonomik durumu, gözaltında ve tutuklulukta geçirmiş olduğu süre, beraate ilişkin kesinleşmiş mahkemem kararı dikkate alınarak, davacının manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının sosyal ekonomik durumu, mesleği, iddia edilen suçun niteliği, sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği süreler dikkate alınarak, davacının gözaltı tarihi olan 20/10/2016 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle takdiren 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

''1-Manevi tazminat miktarı belirlenirken, objektif bir kriter olmamakla birlikte hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek sureti ile hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak, zenginleşme sonucunu doğurmayacak bir şekilde hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçütlere uymayacak şekilde fazla tayini,

2-Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 694 sayılı KHK'nın 144. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 142/9. maddesine göre, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nispî avukatlık ücreti ödeneceği ancak ödenecek miktarın Tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı dikkate alınarak davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen 4.360 TL maktu vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılıkların 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a, 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddeleri uyarınca düzeltilmesi olanaklı bulunduğundan;

Hükümde kabul edilen manevi tazminat olarak belirtilen "20.000 TL" ibaresi yerine "13.000 TL" yazılması, vekalet ücretine ilişkin fıkranın tümden çıkarılıp yerine, ''Davacı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 694 sayılı KHK'nın 144. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 142/9. maddesi gereğince toplam tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 1.560 TL vekalet ücretinin davalı ... Hazinesinden alınarak davacıya verilmesine'' yazılması suretiyle hukuka aykırılıkların düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine,'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/279 Esas, 2018/201 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 20.10.2016-11.05.2017 tarihleri arasında 203 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 07.06.2018 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 19.06.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR