Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8350 K.2024/3519

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 25.200,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 8.346,19 TL maddi, 12.060,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin haksız yargılama nedeniyle sosyal çevresinde dışlandığını, manevi zarara uğradığını, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/34 Esas – 2018/31 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 05.08.2017 - 28.12.2017 tarihleri arasında 145 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 22.02.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının hemşire olduğu, ...

Hastanesi'nin yazısı ve ekinde yer alan iş ayrılış bildirgesine göre; davacının 02.06.2017 tarihinde hastanedeki işinden çıkarıldığı, İhlas Holding Vekili tarafından UYAP üzerinden dilekçede, davacının bylock kullanıcısı olduğu yönünde duyum ulaşması nedeniyle iş akdinin 02.06.2017 taraihinde feshedildiği, işçilik alacakları ve işe iade davalarının devam ettiği, ... Sağlık Hiz. Eğ. İnş. Ve Tur.

San.Tic.Ltd.Şti.'nin yazısından; davacının 14.07.2017 tarihinde acil tıp teknisyeni olarak işe başladığı, 11.08.2017 tarihinde iş akdinin sona erdirildiği, son çalışma ayının 2017 Ağustos ayı olup bu ayda dair 4 gün çalıştığı, bu aya ait 4 günlük net ücretinin 249,14 TL olduğu, iş akdinin 05/08/2017 ile 11/08/2018 tarihleri arası kendisine ulaşılamadığı için yedi gün süre ile işe gelmeme tutanağı hazırlandığı ve bu nedenle 11.08.2017 tarihinde sonlandırıldığı, İstanbul 17. İş Mahkemesi'nin 2017/562 E.-1002 K sayılı kararında özetle; davalı işveren ...

Hastanesi'nin somut bilgi kaynağı göstermeksizin davacının iş akdini feshetmiş olmasının İş Kanunu 25. Maddesi şartlarını karşılamadığından davacının işe iadesi gerektiği, tahkikat aşamasında İstanbul 17. İş Mahkemesi'nin istinaf incelemesinin beklenilmesi yönünde ara karar tesis edilmişse de, daha sonra yargılamaya bir faydası sağlamayacağı anlaşılmakla bu ara karardan dönüldüğü, davacının gözaltı ve tutuklulukta geçen sürelerin başka bir cezadan mahsup edilmediği, davacının ...

Hastanesi'nde çalışmaktayken 02.06.2017 tarihinde bylock kullanıcısı olduğu yönündeki duyum nedeniyle iş akdinin feshedildiği, iş akdinin fesih tarihi itibariyle henüz kontrol tedbirlerinin uygulanmaya başlamadığı, İstanbul ... çalışmaktayken 05.08.2017 tarihinde gözaltına alındığı, davacının gözaltı tarihinden yaklaşık iki ay kadar önce 02.06.2017 tarihinde iş akdinin feshedilmiş olduğu, dolayısıyla ...

Hastanesi'nin yapmış olduğu fesih işleminin gözaltı veya devamı işlemlerden kaynaklanması mümkün olmadığından, maddi zararın hesaplanmasında bu hastanede çalıştığı döneme ait gelir nazara alınmadığı, davacının İstanbul ... çalışmaktayken iş akdinin feshine gözaltı koruma tedbirinin neden olduğundan maddi zararın hesabında İstanbul ... çalıştığı son dönem ücreti dikkate alındığı,

davacının mesleği, üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın gelişim tarzı, 134 gün tutuklu kaldığı süre ve hakkaniyet ölçüsü de göz önünde bulundurularak manevi tazminata karar verildiği belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının temyiz incelemeleri sırasında temyiz kesinlik sınırlarının davacı açısından reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamı üzerinden hesap edilmesi nedeniyle, hükmedilen maddi tazminat miktarının kesin olduğu gerekçesi ile yapılan kesinleştirme işleminin yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,