KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/8565 E., 2022/63 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2022
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 89/2-b.d.e, 22/3, 31/3, 62/1, 52/1-4, 63 ve 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, mahkemece genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği, basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı konusunda bir değerlendirme yapılmadığı, ancak 5271 sayılı CMK’nın 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı yasa ile değişik 251. maddesinin 7. fıkrasında basit yargılama usulünün yaş küçüklüğü halinde uygulanamayacağının hüküm altına alındığı anlaşılarak yapılan incelemede;
Olay günü, saat 15:30 sıralarında, suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahalde, Mersin Kültür Parkı içerisinde sağında deniz kenarına paralel şekilde uzanan 1.40 metre genişliğinde beton alan ve 50 cm genişliğinde beton duvar; solunda ise 4 metre genişliğinde stabilize yol bulunan 3.60 metre genişliğinde zemini parke kilitli taş ile kaplı sadece yayaların yürümesine ayrılmış trafiğe kapatılmış olan yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek, yürüyüş yolunda yürümekte olan yaya ...'ye arkasından çarpması sonucu, katılanın hayati tehlike geçirecek, yüzde sabit ize ve vücudunda 6.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına tamamen kusurlu şekilde ve bilinçli taksirle neden olduğu olayda;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin, aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/8565, K. 2022/63, 10 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama