Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/877 K.2024/6883

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Katılanlar ... ve ...'ın meydana gelen olayda babalarının vefat etmeleri sebebiyle doğrudan zarar gördükleri ancak 21.12.2015 tarihli 2 nolu celsede şikayetçi olmadıklarını bildirdikleri gözetildiğinde, müştekiler hakkında verilen katılma kararının usul ve yasaya uygun olmadığının anlaşılması karşısında katılan sıfatı ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan müştekiler adına vekilinin temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2015 tarihli ve 2015/176 Esas, 2015/740 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 63 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Müştekiler vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırılığına, sanık müdafiinin temyiz isteği, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, ... pazarlama limited şirketinde şoför olarak çalışan sanığın idaresindeki kamyonla, bayiliğini yaptıkları bakkala boş bira şişelerini almak için gittiği, dönüşte park halindeki aracı ile geri manevra yaptığı sırada, kamyonun arka kısmıyla, arkadan karşıdan karşıya geçmek isteyen 1944 doğumlu yayaya çarparak, sürüklemesiyle, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda mahkemece, asli kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A)Müştekiler Vekilinin Temyiz İtirazları Yönünden Katılanların 21.12.2015 tarihli 2 nolu celsede sanık hakkında şikayetlerinin olmadığını bildirdikleri, dolayısıyla mahkemece müştekiler hakkında anılan sanık yönünden verilmiş katılma kararının usul ve yasaya uygun olmadığının anlaşılması karşısında anılan kararın kaldırılmasına ve katılan sıfatı ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan müştekiler adına vekilinin yapmış olduğu temyiz başvurusunun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

B)Sanık Müdafiinin Temyiz İtirazları Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiğinin anlaşılması karşısında, müştekilerin zararını gideren sanık hakkında “sanık hakkında verilen cezanın miktarı itibariyle” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Keşan 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,