Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8776 K.2025/5168

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6 ve 63.maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafi ile katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri; ceza miktarının fazla olduğuna, suç vasfının hatalı olduğuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

05.10.2017 günü saat 00.45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal içi, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, bölünmüş, aydınlatmanın mevcut olduğu düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde kendisine hitaben yanan kırmızı ışıkta bir müddet durduğu ancak yeşil ışık yanmadan, istikametine göre sağ tarafından kendisine hitaben yanan yeşil ışıkta yaya geçidi üzerinde karşıya geçmek isteyen yaya çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda, hükme esas alınan 16.10.2017 tarihli bilirkişi raporu ile keşfe binaen tanzim edilen 17.03.2018 tarihli bilirkişi raporunda;

sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile ışık ihlali yapması ve yola gereken dikkatini vermemesi sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu, yayanın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Yukarıda izah edildiği şekilde meydana gelen olayda; sanığın asli ve tam kusurlu olarak yayanın bilinçli taksirle ölümüne sebebiyet verdiği kabul edilerek ilk derece mahkemesince sanık hakkında hem temel ceza belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılması, hem de 5237 sayılı Kanunun 22/3.maddesi uyarınca belirlenen temel ceza üzerinden arttırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2.Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre bilinçli taksir nedeniyle cezada yapılacak artırım oranının belirlenmesi sırasında, olayda bilinçli taksir koşullarının oluşumuna neden birden fazla eylemin varlığı halinde 1/2 oranında arttırım yapılması, tek eylemin bulunması halinde ise 1/3 oranında artırım yapılması şeklinde kabul edildiği ve 2918 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinde 18.10.2018 tarihinde 7148 sayılı Kanun ile yapılan değişiliğe göre; "Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar.

" hükmüne göre yaya geçidinde durmayan sanığın eylemini bilinçli taksirle ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı Kanun'un 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği ancak yukarıda izah edilen olayın düzenleme tarihinden önce yani 05.10.2017 tarihinde gerçekleştiğinden bahisle bu husustan arttırım yapılamayacağı anlaşılmakla, bilinçli taksiri oluşturan ihlalin yalnızca kırmızı ışık ihlalinden ibaret bulunduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 1/2 oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,