Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8778 K.2023/3022

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 12.03.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 23.11.2007 tarihinde tutuklandığını, 06.05.2009 tarihinde tahliye edildiğini, yapılan yargılama sonucunda eylemin uyuşturucu kullanma suçunu dönüşerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini, tutuklu kalmasından dolayı çalışamadığından maddi zararının oluştuğunu, manevi zarara uğradığını, bu nedenle 300.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 04.04.2018 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, tazminat şartlarının oluşmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, öne sürmüştür.

3.Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2018 tarihli ve 2018/198 Esas, 2018/408 Karar sayılı kararı ile davacı vekilin dava açma yetkisinin bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

4.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.12.2018 tarihli ve 2018/169 Esas, 2018/156 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinn istinaf başvuruları yerinde görülerek davacı vekilinin vekalet ilişkisinin sona erdiğine yönelik iddia veya belge bulunmadığı ve ayrıca vekaletnamede özel yetki bulunmasının zorunlu olmadığından esas hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine hükmedilmiştir.

5.Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2018/540 Esas, 2019/319 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi bozma kararına uyularak maddi tazminat talebinin reddine, 7.000,00 TL manevi tazminatın 15.06.2008 tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2020/288 Esas, 2020/191 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

7.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacının temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; Yargıtay içtihatlarından da anlaşılacağı üzere müvekkilinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından fazla hapis cezasının bulunduğu bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/102 Esas – 2017/297 Karar sayılı dava dosyasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan tutuklanıp yargılandığı, yapılan yargılama sonunda uyuşturucu ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verildiği kararın temyiz ile bozulmasına karar verildiği,

eylemin uyuşturucu kullanma suçuna dönüşmesi ile davacı sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve hükmün 25.12.2017 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacının maddi zararı bulunmadığından maddi tazminatın reddine, 7.000,00 TL manevi tazminatın 15.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, tazminat talebinin dayanağı olan Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/102 Esas, 2017/297 Karar sayılı ceza dosyasında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan tutuklandığı, anılan suçtan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

yapılan yargılama sonunda davacının eyleminin uyuşturucu madde kullanmak suçu kapsamında kaldığı kabul edilerek davacının 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği dikkate alındığında, bu aşamada hükmün davacı bakımından herhangi bir sonuç doğurmadığı,

ancak mahkeme hükmünde belirtilen denetim süresi sonunda davanın düşmesi veya hükmün açıklanması halinde tazminat davasının şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bu kısmın düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/102 Esas – 2017/297 Karar sayılı dava dosyasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yargılandığı, 20.11.2007 - 06.05.2009 tarihleri arasında 533 gün gözaltı ve tutuklu kaldığını iddia ettiği, yapılan yargılama ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz incelemesi ile eyleminin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu anlaşıldığından 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararının 25.12.2017 tarihinde kesinleştiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'a tabi olduğu anlaşılmıştır.

A.Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden;

Davacı hakkında, mahkeme kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesine ya da beraatine karar verilmesi halinde tazminat şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğu, dairemiz incelemesi sırasında denetim süresinin dolduğu gözetilerek,bu kapsamda davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresinin sonucunda ne şekilde karar verildiği araştırılıp, düşme kararı verilmiş ise, davacının tutuklulukta geçirmiş olduğu sürenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosyadaki ceza miktarından fazla olduğu,

böylelikle davacının fazladan tutuklulukta geçirdiği süreler bakımından tazminata hak kazanabileceği, davacının beraatine karar verildiğinin anlaşılması halinde ise tutuklu kaldığı süreye ilişkin maddi ve manevi tazminata hak kazanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A) nolu paragrafında açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2020/288 Esas, 2020/191 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,