Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8877 K.2024/5320

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 20.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 675,66 TL maddi, 1.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın asgari ücret üzerinden hesap edilmesi gerektiği, bu nedenle 563,76 TL olması gerektiği, manevi tazminatın fazla olduğundan 700,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olduğundan reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğunu, müvekkilinin işine son verildiğini, iş bulamadığını, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini Davalı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, idarenin kusurunun bulunmadığını, davacının sebeplerini belirtmediğini, maddi tazminatın reddi gerektiğini, manevi tazminatın fazla olduğunu, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/104152 Soruşturma – 2017/12438 Karar sayılı dava dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılandığı, 01.11.2016 – 14.11.2016 tarihleri arasında toplam 14 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda 13.03.2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, hükmün 15.03.2017 tarihinde tebliğ edildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ yapılmadığını, davanın 5271 sayılı Kanunun 142/1.

Maddesinde belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacının mükerrer tazminat davasının olmadığı, maddi tazminat hesabında gerçek maddi zararın nazara alınması gerektiği, kıdem ve ihbar tazminatlarının hesaplanarak kendisine ödenmesini de talep etmiş ise de, bu taleplere ilişkin değerlendirmenin münhasıran İş Mahkemelerinin görev alanına girdiği,

kişinin ekonomik ve sosyal durumu ile üzerine atılı suçun niteliği, haksız gözaltı ve tutuklama işleminin cereyan tarzı, gözaltında ve tutuklu kaldığı süre nazara alınarak zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul ve makbul bir miktar olarak tayin ve tespiti ile manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verildiği ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacının istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olduğu ve silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 01.11.2016 – 14.11.2016 tarihleri arasında toplam 14 gün gözaltında kalan davacının 20.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 675,66 TL maddi, 1.500,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda 563,76 TL maddi, 700,00 TL manevi tazminata hükmedilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmesi nedeniyle kabul edilen toplam 1.263,76 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının tutuklandığı tarihte özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, son aldığı maaş üzerinden hesaplama yapılarak asgari geçim indirimi dahil net ücret olan 796,16 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken bu miktarın altında kalacak şekilde 563,76 TL maddi tazminata hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminat miktarının belirlendiği bölümünde yer alan "563,76 TL" ibarelerinin, "796,16TL" ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,