Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9044 K.2021/9101

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobille gündüzün meskun mahaldeki 9 metre genişliğindeki bölünmüş yolun sağına aracını parketmesinin ardından şoför mahalli kapısını açmasıyla kapının solundan geçmekte olan motosiklete çarptığı savrulan motosikletin de solundan geçmekte olan başka bir araca çarpması sonucu motosiklet sürücüsü katılan ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, üç yaşındaki oğlunun ise; basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına trafik durumunu kontrol etmeden kontrolsüzce yol içine doğru kapısını açması nedeniyle tam kusurlu şekilde sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusur durumuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,