Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/908 K.2024/504

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.01.2021 tarihli, 2016/375213 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri; sanık hakkında eksik inceleme ile beraat hükmü tesis edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosyada mevcut delil ve belgeler ile mahallinde yapılan keşif ve keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına itibarla, suça konu yerin korunması gerekli sit alanı olduğuna dair sanığa herhangi bir tebligat veya bildirim yapılmadığı gibi, aynı hususta ilgili muhtarlığa yapılan ve duyurulması istenen bir bildirim de yapılmadığının anlaşıldığı, sanığın suça konu taşınmaz parçasını ceddinden intikalen malik sıfatıyla zilyed olarak uzun süredir kullanageldiği, bu nedenlere dayalı olarak sanığın isnat olunan eylem bakımından suç kastı bulunmadığı ve müsnet eylemin taksirle de işlenemeyeceği gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Sanık tarafından, Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 21.12.1990 tarih ve 918 sayılı kararı ile tescilli 1. ve 3. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazın sürülüp ekilmesi suretiyle tarımsal faaliyetlerde bulunulduğu iddiasıyla dava açıldığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu yerin sit alanında kaldığını bilmediğini beyan ettiği, mahkemece icra edilen keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişilerin benzer mahiyetteki beyanlarında, dava konusu yerin sit alanında kaldığına dair herhangi bir tebligat yapılmadığını ifade ettikleri, dosya kapsamında mevcut ziraat bilirkişi raporunda, keşif tarihi itibariyle taşınmazda buğday ekili olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanığın, dava konusu taşınmazın sit alanında kaldığını bilmediğine yönelik savunması karşısında, taşınmaza ait tapu kaydında sit alanında kaldığına dair şerh bulunup bulunmadığı hususu ile Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 21.12.1990 tarih ve 918 sayılı kararının suç tarihinden önce mahallinde usulüne uygun vasıtalarla ilan edilip edilmediği hususu taşınmazın bağlı bulunduğu ilgili kaymakamlık, belediye ve muhtarlıktan araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,