Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9092 K.2023/6

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, davalı vekilinin yoluğundan verilen kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği üzerinde 28.04.2020 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yolu temyiz isteminde bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 15.03.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; emekli polis memuru olan müvekkilinin ... silahlı terör örgütüne üye olma suçundan gözaltına alındığını, 19.04.2017 tarihinde tutuklandığını, 29.12.2017 tarihinde tahliye edildiğini, hakkında beraate karar verildiğini, 3.750,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 14.05.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde ve yetkili mahkemede açılmadığını, tazminat koşullarının oluşmadığını, talep miktarlarının fahiş olduğunu ve davanın haksız olduğunu öne sürmüştür.

3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2019 tarihli ve 2018/115 Esas, 2019/21 Karar sayılı kararı ile maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2019/1844 Esas, 2020/266 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 16.11.2021 tarihli tebliğname ile davalı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddi davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Davacı vekilinin temyiz istemi; Cezaevi harcama ve yakınlarının ziyaret masraflarının maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğine ve hükmedilen manevi tazminatın eksik belirlendiğine ilişkindir. 2. Davalı vekilinin temyiz istemi; Davacının kendi kusuru ile tutuklanmasına neden olduğu bu sebeple tazminat koşullarının oluşmadığından davanın reddi gerektiği ve reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tazminat talebinin esasını oluşturan ...

15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/82 Esas, 2018/44 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının ... silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 19.04.2017 - 29.12.2017 tarihleri arasında 254 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 01.02.2018 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.02.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında düzenlenen tutuklama müzekkeresinin kesintisiz infaz gördüğü, gözaltı ve tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığı,

mükerrer dava açılmadığı belirlenerek, cezaevi harcaması ve yakınlarının ziyaret masraflarının 5271 sayılı Kanun kapsamında maddi tazminata dahil edilmeyeceği gerekçesi ile maddi tazminat talebinin reddine ve 25.200,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Tazminat talebinin esasını oluşturan ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/82 Esas, 2018/44 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının ... silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 19.04.2017 - 29.12.2017 tarihleri arasında 254 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 01.02.2018 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.02.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

2.14.04.2020 tarihinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalıya tebliğ edilmesi üzerine davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde 28.04.2020 tarihinde verilen dilekçe ile hükme ilişkin temyiz sebeplerinin bildirilmesi nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin katılma yolu ile yapıldığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz isteminin reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Davacı vekilinin temyiz sebepleri

1.Davacının cezaevi harcamaları ve yakınlarının ziyaret masrafları 5271 sayılı Kanunun 141 ve devamı maddelerine göre belirlenmesi gereken maddi zarar kapsamında hüküm altına alınamayacağı dikkate alındığında, bu taleplerin maddi tazminat hesabına dahil edilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Davalı vekilinin temyiz sebepleri

1.Tazminat talebinin esasını oluşturan ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/82 Esas, 2018/44 Karar sayılı ceza dava dosyasında ... silahlı terör örgütüne üye olma suçundan gözaltında ve tutuklu kalan ve yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedilen davacının 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının e bendi gereğince tazminata hak kazandığı anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmolunabileceğinden, davanın kısmen kabulü halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR