Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9202 K.2022/3163

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 07/11/2018 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere, TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü, uygulama yapılırken hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilmiş olması nedeniyle, aynı Kanun'un 50/2. maddesi hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi ile sanık hakkında sonuç ceza olarak tayin edilen 7 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak 4500 TL yerine 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan “Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra para cezasının ve/veya üst sınırın 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verebilir’’ şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı,

bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, mahkemece” atılı suça yönelik yapılan kovuşturma sırasında, suçun sübutuna ve kusur durumuna yönelik delillerin genel usul hükümlerine göre yapılan usulü işlemlerin yerine getirilmesi neticesinde elde edildiği, kovuşturmanın basit yargılama usulü uygulanarak neticelendirilmesine olanak bulunmadığı ‘’ gerekçe gösterilerek genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,

Sanığın, idaresindeki aracı ile meskun mahalde, aydınlatmanın olduğu bölünmüş yolda gece vakti saat 20.30 sıralarında seyir halinde iken gidiş istikametine göre yolun sağından yola giren ve karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaya çarpması neticesinde, yayanın vücudunda 3. derecede kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, kovuşturma aşamasında alınan trafik bilirkişi raporunda kusurlu olduğu belirtilen sanık hakkında mahkemece, kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamakla,