Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9215 K.2024/7959

lk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı ve davacının temyiz dilekçesinin 30.12.2019 tarihinde tebliği üzerine davalı vekilinin 03.01.2020 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yolu ile temyiz isteminde bulunarak davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız adli kontrol ve ihraç olması nedeniyle 650.000,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın ihraç tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; davanın tamamının kabul edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davalı lehine vekâlet ücreti ödenmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 31.07.2017 tarihli kararı ile yurt dışına çıkmama ve her pazartesi imza atmak suretiyle adli kontrol kararı verildiği, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davası sonucunda, Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/69 Esas 2018/123 Karar sayılı 11.07.2018 tarihli kararı ile davacı hakkında beraat kararı verilerek hakkındaki adli kontrol kararının kaldırıldığı ve bu kararın 19.07.2018 tarihinde kesinleştiği,

davacının yasal süre içinde haksız olarak adli kontrol uygulanması nedeniyle uğramış olduğu maddi ve manevi kayıplarının tazmini için CMK.nun 141 ve devamı maddeleri gereği dava açtığı, davanın süresinde olduğu, davacı görev yapmakta olduğu Gülhane Askeri Tıp Akademisinden ihraç olması sebebiyle mahrum kaldığı maaşlarının, emekli ikramiyesinin ve iş bulamadığı için almış olduğu borçların maddi tazminat olarak tarafına ödenmesini talep etmiş ise de. 5271 Sayılı CMK'nun 141.

Maddesine göre maddi tazminat talebi koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, talebin reddine, davacının haksız olarak hakkında uygulanan adli kontrol kararı gereğince uğramış olduğu manevi tazminat olarak 500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talep edilebilecek haller 5271 sayılı CMK'nın 141/1. maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, adli kontrol tedbirinin bunlar arasında sayılmadığı, dolayısıyla davacının adli kontrol altına alınması sebebiyle tazminata hükmedilemeyeceği, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,