Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9400 K.2022/689

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdüfii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1.fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma üzerine incelenen kararda mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına ve genel hükümlere göre yargılamaya devam edilmesine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/2-3, 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2014 tarihli ve 2014/165 esas, 2014/393 karar sayılı kararının 03/07/2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 26/07/2018 tarihinde 2863 sayılı yasaya muhalefet suçunu işlediği ve Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 16/03/2021 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin10/06/2021 tarihli ve 2021/287 Esas, 2021/488 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Suç tarihinde idaresindeki araçla seyir halinde olan sanığın, gerçekleştirdiği maddi hasarlı trafik kazası sonrası kolluk görevlilerince yapılmak istenen alkol ölçümüne direndiği, adli rapor için götürüldüğü hastanede alkol muayenesini kabul etmediği ancak sanığın aşırı derecede alkollü olduğunun adli rapora yazıldığının anlaşıldığı olayda, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu kabul edilerek;