Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9404 K.2022/10670

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 50/2. maddesi gereğince hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü durumlarda hapis cezasına hükmedildiği takdirde bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin düzenlendiği, TCK’nın 89/1. maddesinde adli para cezası ve hapis cezasının seçenek olarak öngörüldüğü, mahkemece tercihen hapis cezasına hükmedildiği, öte yandan gerekçenin sadece bir yerinde taksirle yaralama yerine sehven kasten yaralama yazıldığı, devamında taksirle yaralamadan bahsedildiği bir çelişki bulunmadığı anlaşılmış olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay günü saat 00.20 sıralarında mağdur ...'in ... Devlet Hastanesinde acil servis girişini aradığı sırada havanın karanlık olması nedeni ile hastane bahçesindeki fark edemediği açık halde bulunan boşluğa düşerek kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde mahkemece hastane inşaatının yapımını üstlenen şirket yetkilisi sanık ...’ın "düşmeye müsait boşluğun üzerinin kapatılmaması ya da etrafının bariyerlerle kapatılmaması,

hastane binasının arkasında bulunan mazgalların olduğu alandaki dar yolu yetkisiz kişilerin girişini önleyecek şekilde gerekli önlemlerin yapım çalışmalarının devam ettiği tehlikeli alanın etrafının korkuluk bariyer ve benzeri ... gerekler ile kapatılması ya da bu alanın etrafının işaretlenmesi, ışıklı görsel ... gereçlerle ikaz uyarı levhalarının bulundurulması şeklindeki alınabilecek önlemlerin alınmaması, hastane binası etrafının ve tehlikeli alanın yeterince aydınlatılmaması, yapı alanında yeterli kontrol ve denetimin yapılmaması gerekçesiyle asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen olayda;