Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9407 K.2022/2291

mahkumiyet hükmünün yargılamanın yenilenmesi sonucu CMK’nın 323/1. maddesi uyarınca önceki hükmün onaylanması

Taksirle öldürme suçundan hükümlü sanığın TCK’nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına dair Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2011 tarihli ve 2010/148 esas, 2011/37 sayılı kararının, Dairemizin 22/01/2014 tarihli ve 2013/6299 esas, 2014/1115 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlü tarafından yapılan yargılanmanın yenilenmesi talebinin mahkemece kabulüne ve Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2011 tarihli ve 2010/148 esas, 2011/37 sayılı kararının onaylanmasına ilişkin dosya incelendi:

Dosya içeriğine göre.

05/05/2010 günü saat 06.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışı, bir platformu yol çalışması nedeniyle kapalı olan ve diğer platformu çift yönlü olarak kullanılan yolda seyir halindeyken, karşı yönden gelen araçların şeridine girerek ...'un idaresindeki araç ile çarpışması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölümü ile birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; kaza tespit tutanağı ile Adli Tıp Ankara Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 14/12/2010 tarihli raporda; sanığın asli kusurlu olduğu, ...'un ise kusurunun bulunmadığının belirtildiği,

bu raporlar hükme esas alınarak Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2011 tarihli ve 2010/148 esas, 2011/37 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına karar verildiği, kararın sanık müdafii tarafından yapılan temyiz üzerine dairemizin 22/01/2014 tarihli ve 2013/6299 esas, 2014/1115 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiği,

Hükümlü tarafından yargılanmanın yenilenmesi talebinde bulunulması üzerine Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2016 tarihli ek karar ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer bulunarak,

yargılamanın yenilenmesine karar verildiği ve dosya içerisinde daha önce bulunan Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen rapor ile hükümlü tarafından dosyaya sunulan İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesinin 2011/515 esas sayılı dosyasında bulunan 15/01/2014 tarihli ek bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine gönderildiği ve Genişletilmiş Uzmanlar Komisyonu tarafından tanzim edilen 09/07/2018 tarihli raporunda ikili bir değerlendirme yapılarak;

olay mahallinde sanık sürücünün önünde ilerleyen aracı sollamak amacıyla karşı yön şeridine girdiği sırada kaza meydana gelmiş ise sanık asli ve tam kusurlu, ...'un kusursuz olduğu; olay mahallinde sanık sürücünün önünde ilerleyen zigzak çizerek karşı yön şeridine giren ve sanığın manevralara yapmasına etki eden plakası belirsiz kamyonun varlığı kabul edilirse; sanık tali kusurlu, ... alt düzeyde tali kusurlu, kamyon sürücü ise asli kusurlu olarak belirtilmiş, daha önceki yargılamada da kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen kamyonun varlığı tespit edilememiş ve sanığın şerit ihlali yaparak kusurlu olduğunu kabul edildiğinden,

Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2011 tarihli ve 2010/148 esas, 2011/37 sayılı sanık hakkında verilen ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 22/01/2014 tarihli ve 2013/6266 esas ve 2014/1115 karar sayılı ilamı ile kesinleşmiş önceki hükmün onaylanmasına ve infazın devamına kararının yerinde olduğu anlaşılmakla,