Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9416 K.2022/838

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan ‘’Basit Yargılama Usulü’’ başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ‘’Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.’’ şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilip genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suç tarihinde geceleyin meskun mahal dışındaki aydınlatma bulunmayan menfez çalışması sebebiyle daralan karayolundan yürümekte olan katılanın, yol kenarında herhangi bir ışıklı uyarıcı levha veya düşmeyici önleyici etkili önlem alınmaması sebebiyle 7 metre derinliğindeki menfeze düşerek hayati tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarına etkisi 4. derece kırık olacak şekilde yaralandığı, yol yapım çalışmasını üstlenen firmanın şantiye şefi olan sanığın menfez ağzını şeritle degil de engelleyici tahta veya demir çubuklarla germeyip, gece yeterli uyarıcı ve ikaz edici ışıklı levhalar bulundurmadığından asli kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;