Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9483 K.2025/984

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız soruşturma, gözaltı ve tutuklama nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı ve tutuklama tarihlerinden yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 3.600,00 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin,

davalı vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının maddi tazminat olarak tazminata esas dosyada ödenen vekalet ücretinin maktu 600,00 TL olarak ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinden verilmesi gerektiğini, davacı hakkında iki ayrı dönemde gözaltı ve tutuklama işlemi uygulandığından her dönem için ayrı manevi tazminata hükmolunması gerektiği ve her biri için faiz başlangıcının da buna göre belirlenmesi gerektiğinden ilk dönem bakımından 200,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden,

3.800,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden faizi ile davacıya ödenmesine karar verilmesi gerektiği ve vekalet ücretinin 845,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olduğundan reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; maddi tazminatın eksik olduğunu, haciz yolluklarının kendisine zarar olarak ödenmesi gerektiğini, haksız yargılanma nedeniyle itibarının zedelendiğini, hükmedilen tazminatların ve vekalet ücretinin eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, hükmedilen tazminatın fazla olduğunu, davalı kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/24562 Soruşturma, 2017/27438 Karar sayılı soruşturma dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 29.09.2016 – 01.10.2016 tarihleri arasında 3 gün gözaltında, 04.10.2016 – 08.11.2016 tarihleri arasında 35 gün tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 15.09.2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın tebliği üzerine itiraz edilmeksizin kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ yapılmadığını, davanın 5271 sayılı Kanunun 142/1.

Maddesinde belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu ve silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 29.09.2016 – 01.10.2016 tarihleri arasında 3 gün gözaltında, 04.10.2016 – 08.11.2016 tarihleri arasında 35 gün tutuklu kalan davacının 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 13.600,00 TL maddi,

4.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda maddi tazminatın 600,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmesi nedeniyle kabul edilen toplam 4.600,00 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle; davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak,

6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,