Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2021/9613 E. , 2023/5532 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3308 E., 2020/808 K. HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Huk
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2021/9613 E. , 2023/5532 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3308 E., 2020/808 K. HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 19.12.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nde 2009/17 Esas numaralı dosyada yargılandığı ve 2013/154 Karar nolu karar ile beraat ettiği, bu davada özel yetkili mahkemelerin kapatılması karşısında söz konusu davaya yetki açısından Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/06/2013 tarih, 2009/1 Esas ve 2013/1 Karar sayılı numarası ile bakıldığı ve kararın 16/03/2017 tarihinde müvekkili açısından kesinleştiğini, müvekkilinin FETÖ/PDY terör örgütünün emniyet içerisindeki kadrolarının yardımıyla devlet gücünü de kullanarak amaçlarına ulaşmak için gerçekleştirdiği bir FETÖ operasyonuna maruz kaldığını, mağdur duruma düştüğünü ve bundan zarar gördüğünü, itibarını kaybetmesine neden olduğunu, kendisi ve ailesi haricinde yakın çevresinin de olumsuz olarak etkilendiğini, müvekkilinin psikolojik bunalıma girdiğini beyan ederek 1.000.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesini talep etmiştir. 2. Davalı vekili 16.01.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir. 3. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2017/503 Esas, 2018/242 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. 4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.03.2020 tarihli ve 2018/3308 Esas, 2020/808 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.12.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri, davanın kabul edilmesi gerektiğine, karanın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkemece davacının talebine konu olan Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/1 Esas ve 2013/1 Karar sayılı ilamı 1000 sayfa olduğundan Uyap ortamında celp edilmiştir. Tazminat şartlarını düzenleyen CMK'nın 141. maddesi " (1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında; a) Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen, b) Kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmayan, c) Kanunî hakları hatırlatılmadan veya hatırlatılan haklarından yararlandırılma isteği yerine getirilmeden tutuklanan, d) Kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen, e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen, f) Mahkûm olup da gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süreleri, hükümlülük sürelerinden fazla olan veya işlediği suç için kanunda öngörülen cezanın sadece para cezası olması nedeniyle zorunlu olarak bu cezayla cezalandırılan, g) Yakalama veya tutuklama nedenleri ve haklarındaki suçlamalar kendilerine, yazıyla veya bunun hemen olanaklı bulunmadığı hâllerde sözle açıklanmayan, h) Yakalanmaları veya tutuklanmaları yakınlarına bildirilmeyen, i) Hakkındaki arama kararı ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen, j) Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen, Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler. (2) Birinci fıkranın (e) ve (f) bentlerinde belirtilen kararları veren merciler, ilgiliye tazminat hakları bulunduğunu bildirirler ve bu husus verilen karara geçirilir. (3) Birinci fıkrada yazan hâller dışında, suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dâhil olmak üzere hâkimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir." şeklinde olduğu, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının CMK'nın 141. Maddesi kapsamında manevi tazminat isteme koşullarının oluşmadığı, bu bağlamda mağduriyetin belirli boyutlara ulaşması durumunda tazminat verilebileceğinden, davacının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü: İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Tazminat talebinin dayanağı olan Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/1 Esas – 2013/1 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 16.03.2017 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede; 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; ''.... suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dâhil olmak üzere hâkimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir.'' Denilmektedir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.03.2020 tarihli ve 2018/3308 Esas, 2020/808 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde karar verildi.