Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9752 K.2024/8065

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 134/1-2, 43, 62/1, 53/1 ve 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve adlî emanete alınan eşyaların müsaderesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Yargıtay 18. Ceza Dairesine, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin kapatılması üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09.11.2021 tarihli ve 2020/15712 Esas, 2021/26680 Karar sayılı görevsizlik kararıyla Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; şikâyetçinin görüntülerin kaydedilmesine zımni rızasının ve haksız tahrikin bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve lehine olan deliller toplanmadan usûl ve esas bakımından kanuna aykırı şekilde cezalandırıldığına, videonun üçüncü kişilere ifşa edilmemesi karşısında suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı bulunmamasına rağmen hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, koşulları gerçekleşmediği hâlde gerekçeden yoksun şekilde zincirleme suç hükmü uygulanarak fazla ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın, şikâyetçi ile beraber olduğu görüntüleri gizlice kayıt altına alarak bilgisayarına kaydettiği ve aynı eylemi birden fazla işlediği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/1 ve 43. maddeleri uyarınca zincirleme şekilde görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1. Sanık ...'in, şikâyetçi ... ve kimliği belli olmayan kadınlarla cinsel ilişkiye girdiği değişik zamanlarda, onların özel hayatlarına ilişkin görüntülerini, rızaları olmaksızın kaydetmesi nedeniyle zincirleme şekilde görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

gerek sanığın savunmasına gerek Ankara Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünün 19.02.2015 tarihli inceleme raporuna göre şikâyetçinin rızası dışında sanık tarafından gizlice çekimi yapılan ve şikâyetçinin cinsel mahremiyetine ilişkin olan sadece bir adet videonun bulunduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 139/1. maddesi uyarınca özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olup, sanığın, kimliği belli olmayan kadınların özel hayatlarına ilişkin görüntülerini kaydetmesi eylemlerinin şikâyet koşulu gerçekleştiği takdirde ayrı bir dava konusu olabileceği gözetilmeksizin,

"Sanık eylemi birden fazla işlemiş olduğu" biçimindeki soyut gerekçelerle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde yer alan zincirleme suç hükmü uygulanarak, sanığa fazla ceza hükmedilmesi,

2. İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın 5237 sayılı TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine, suçun icra hareketlerinde doğrudan kullanıldığına dair dosyada herhangi bir delil bulunmayan, bizatihi üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması ya da alım ve satımı suç teşkil etmeyen eşyanın sahibine iadesine, delil değeri olan eşyanın ise dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiği hâlde, adlî emanetin 2015/3902 sırasında kayıtlı eşyaların tamamının, yasal, yeterli ve geçerli herhangi bir gerekçeye dayanılmaksızın, müsaderesine karar verilmesi,

3. T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,